Os empresarios terán 45 días para optar ás 50 parcelas sen vender do polígono de Barro -Meis. O prazo comezará a contar desde que se realice a última publicación do anuncio de licitación, segundo sinala un edicto publicado onte no Boletín Oficial da Provincia.

O Ipespo -organismo autónomo da Deputación para a promoción de chan- esixirá aos empresarios que se presenten ao concurso para facerse coas parcelas unha fianza provisional do 2% e outra definitiva do 6%.

Datos dados a coñecer a pasada semana pola Deputación indican que o prezo das parcelas foi fixado nunha contía de 145 euros o metro cadrado. A institución provincial prevé ingresar 24.326.735,43 euros, sempre que venda as 50 parcelas, que teñen unha superficie total de 167.770,59 metros cadrados.

Esta cantidade destinarase a facer fronte ás obras de urbanización do propio polígono industrial de Outeda- Curro , ás expropiacións e aos proxectos. As obras de urbanización do ámbito interior do polígono Barro -Meis, que corresponden a canalizacións, vías e beirarrúas, foron executadas ata agora nun 95%, segundo a mesma fonte.

Subministración de auga

O Consello da Xunta aprobou na súa reunión da pasada semana o convenio de colaboración entre a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, a Empresa Pública de Obras e Servizos Hidráulicos (EPOSH), o Instituto para a Promoción e ou Equipamento do Só Industrial de Pontevedra (Ipespo), e os concellos de Barro e Portas para a execución das obras de abastecemento de auga ao polígono industrial.

O custo total ascende a 3.362.059 euros. Un 50% será asumido pola EPOSH cunha achega de 1.681.029 euros, distribuídos en tres anualidades: 168.103 euros este ano; 1.344.823 no 2010 e os restantes 168.103 no 2011. O Ipespo pagará o outro 50%, pero adiantando máis o conxunto da súa achega 1.681.029 euros. No 2009 porá 1.200.000 euros, no 2010 outros 381.029 e no 2011 os 100.000 restantes. Barro e Portas achegarán os terreos necesarios.

O IPESPO (Instituto para a Promoción e o Equipamento do chan Industrial da Provincia de Pontevedra) aprobou na sesión celebrada o pasado día 28 sacar á venda 50 parcelas do polígono industrial de Barro -Meis que impulsa o citado organismo da Deputación. ?O prezo das parcelas foi fixado nunha contía de 145 euros o metro cadrado, co que a institución provincial prevé ingresar 24.326.735,43 euros no caso de vender as 50 parcelas, que teñen unha superficie total de 167.770,59 metros cadrados.

Esta cantidade destinarase a facer fronte ás obras de urbanización do propio polígono industrial de Outeda-Curro , ás expropiacións e a vos proxectos. ?Con respecto ás obras de urbanización do ámbito interior do polígono Barro -Meis, que corresponden canalizacións, vías e beirarrúas as obras foron executadas nun 95%.

O Consello da Xunta aprobou onte o convenio de colaboración entre a Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, a Empresa Pública de Obras e Servizos Hidráulicos (EPOSH), o Instituto para a Promoción e ou Equipamento do Só Industrial de Pontevedra (Ipespo), e os concellos de Barro e Portas para a execución das obras de abastecemento de auga ao polígono industrial Barro -Meis.

O custo total ascende a 3.362.059 euros. Un 50% será asumido pola EPOSH cunha achega de 1.681.029 euros, distribuídos en tres anualidades: 168.103 euros este ano; 1.344.823 no 2010 e os restantes 168.103 no 2011. O Ipespo pagará o outro 50%, pero adiantando máis o conxunto da súa achega 1.681.029 euros. No 2009 porá 1.200.000 euros, no 2010 outros 381.029 e no 2011 os 100.000 restantes.

A captación realizarase no río Chaín, pertencente ao concello de Portas e construirase unha condución ata a estación depuradora, dimensionada para 38,74 litros por segundo e que disporá de bombeo e impulsión ata o depósito situado no polígono industrial de Barro -Meis, pendente de entrega ás empresas.

Tamén se prevé a posible ampliación da depuradora de face a un eventual abastecemento a poboación do municipio de Barro .

Tres persoas resultaron feridas, unha delas de gravidade, no accidente de tráfico que se produciu na mañá de onte na estrada N-550 de Pontevedra a Santiago, ao seu paso polo lugar da Ermida, no termo municipal de Barro .

O suceso produciuse ás 7.30 horas da mañá, cando chocaron frontalmente dous turismos, unha Volkswagen Transporte, conducida por G. G. A., de 55 anos, que ía a acompañado de F. R. R., de 54, ambos os veciños de Vigo, contra un Volkswagen Golf pilotado por D. S. C., de 25 anos e veciño de Pontevedra.

A consecuencia do impacto, este último quedou atrapado no seu vehículo e foi necesaria a intervención dos Bombeiros de Pontevedra para excarceralo. Segundo indicaron, atopábase aprisionado polas pernas, probablemente con fracturas. Unha ambulancia do 061 trasladou posteriormente ao mozo ao Hospital Montecelo de Pontevedra, desde onde foi derivado ao Domínguez, centro ao que tamén foron conducidos os dous ocupantes do outro vehículo.

Tres persoas resultaron onte feridas leves tras sufrir un accidente de tráfico no municipio de Barro . Segundo un portavoz do servizo de urxencias de Galicia 112, o suceso produciuse ás 11.59 na estrada N-550 que enlaza Pontevedra con Santiago á altura do cruzamento de Verducido. Foi un particular o que alertou ao 112 do sinistro, que consistiu nunha colisión entre dous vehículos. Desde o servizo de urxencias mobilizouse á Garda Civil e á agrupación de voluntarios de Protección Civil de Barro . As lesións foron leves e non se chegou a mobilizar a Urxencias Sanitarias.

Os voluntarios da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica concluíron onte pola tarde os traballos de exhumación dos cadáveres de Castor Cordal Garrido e Ramón Barreiro Rodríguez, os dous arousáns fusilados en 1936 en Barro e enterrados nunha fosa común xunto á igrexa de Curro .

Para o levantamento dos corpos seguiuse o protocolo establecido nestes casos. A ARMH e familiares dos asasinados fixeron unha comparecencia para dar conta do achado ante a Garda Civil de Caldas de Reis, que deu aviso ao xulgado. E a continuación acudiuse no lugar a policía xudicial cun forense para documentar o estado dos restos e certificar que non eran vítimas dun crime recente, senón que prescribiría.

A Asociación da Memoria Histórica foi autorizada entón a levantar os cadáveres e á súa custodia e traslado ao laboratorio que ten en Ponferrada para a súa identificación mediante un estudo antropolóxico.

Santiago Macías, vicepresidente da ARMH, confía en que de aquí a finais de ano estean identificados para entregarllos ás familias e por fin poidan enterralos dignamente nos cemiterios de Cambados e Ribadumia.

Macías explicou que a posición en liña dos dous cadáveres dentro da fosa e ben diferenciados facilitou a exhumación. Ambos tiñan aloxadas as balas que lles dispararon no cranio e un deles tamén no fémur dereito.

As mutilaciones ou lesións por torturas previas ao fusilamento, determinaranse no laboratorio. A Ramón Barreiro cortáronlle un dedo para sacarlle un anel, algo que non puido percibirse no momento de sacalo da fosa pola descomposición dos ósos da man.

Cos corpos apareceron os zapatos, pero ningún resto de roupa, que se habería desintegrado.

Os sobriños das dúas vítimas estiveron presentes en todo o proceso de exhumación e onte pola tarde produciuse un dos momentos máis emotivos ao visitar a fosa a irmá de Castor Cordal e reencontrarse co cadáver. Josefina, de 83 anos, tiña 9 cando o mataron e foi ela quen transmitiu aos familiares máis novo todos os detalles da dramática detención e fusilamento do seu irmán.

Os restos dos dous arousáns foron introducidos en caixas de cartón, un material que absorbe a humidade, para o seu traslado a Ponferrada.

O vicepresidente da Asociación de Memoria Histórica, Santiago Macías, estivo á fronte do operativo, mentres o arqueólogo, René Pacheco, dirixía ao equipo de exhumación. E a pé de fosa, estaban tamén as familias.

Luisa Cordal e o seu primo Antonio relataron con detalle a historia do seu tío. O que saben transmitiullo a súa irmá Josefina, que aínda vive. «A nosa tía contounos que cando ou fusilaron levantou ou brazo e rompéronllo».

«Era un home de inquedanzas que simpatizaba coa CNT e non tivo tempo de loitar polo que quería. Vos que ou mataron poden hoxe discrepar coa política do Goberno, pero ao non lle deron esa oportunidade», subliñou Antonio .

Luisa, a outra sobriña de Castor, explicou que quen o delatou foi un amigo seu e cando o detiveron díxolle ás súas irmás que o ían a matar e que non volverían verlle. «Suoberon onde estaba enterrado e as miñas tías viñan aquí a Curro por Defuntos a porlle frores e velas, pero tiveron que deixar de facelo pola represión que había, cando chegaban de volta as comían».

Luisa aínda non pode entender a inxustiza da morte do seu tío, pero recuperar os seus restos é para ela un alivio. «Hoxe é un día triste, pero tamén de gozo», repetía Luis mentres empezaban a asomar os cadáveres.

Igual de dramático é o sentimento de Elena, sobriña de Ramón Barreiro. Ao o detiveron despues de andar escapado por Armenteira e cortáronlle un dedo antes de matalo para sacarlle o anel que levaba no dedo. Os seus pais sufriron, ademais da súa morte, un horrible martirio previo. «Ao pai déronlle unha malleira e rompéronlle as pernas e á nai violárona rapárona e botáronlle un líquido pola cabeza que lle queimou a vista e deixaron cega».

Para a familia Barreiro foi un gran descubrimento saber onde estaba enterrado.

El doctor Enrique Dorado dirige en Pontevedra un curso sobre Medicina Forense organizado por la UNED. Su llegada a la ciudad ha coincidido con el levantamiento de una fosa común de represaliados por el golpe militar de 1936, localizada en las inmediaciones de la iglesia de Curro-Barro. Enrique Dorado ha participado en varios trabajos de exhumación de cadáveres de la Guerra Civil.

– ¿Hasta qué punto es fiable la identificación de cadáveres enterrados en una fosa común hace más de setenta años?

– Puede ser complicado, porque un cadáver en estos casos va a estar reducido a restos óseos. Para determinar a quién pertenece tendrá que haber datos previos, para poder contrastarlos, si no, evidentemente va a ser muy difícil. Un cuerpo del que no se tenga ninguna pista previa, seguramente quedará sin identificar. Porque identificar un cuerpo concreto entre otros muchos es muy complejo y en ocasiones, salvo que haya características muy especiales en el cadáver, la única manera de hacerlo de forma fehaciente será acudir a pruebas de ADN. Para que las pruebas de ADN sean fiables, tendremos que tener no sólo el ADN del cadáver sino también alguien con quién contrastarlo, y para eso necesitamos familiares. Cuanto más directos sean los familiares, los resultados serán más válidos. Si estamos hablando de muertos de la Guerra Civil, disponer de ADN de familiares cercanos puede ser además de complicado, muy costoso.

– ¿Cómo valora, desde el punto de vista científico, la exhumación de muertos de la guerra?

– Una exhumación tiene justificación si tenemos datos previos para poder saber de quién se trata. Si no tenemos indicios previos no tiene mucho sentido, porque empezar a exhumar cadáveres y cadáveres, para no descubrir quienes son, creo que no sería lógico.

– ¿Qué grado de importancia tiene la prueba médico-forense en las resoluciones judiciales?

– Sin duda tiene una gran aplicación en muchas resoluciones judiciales y cada vez más. A nadie se les escapa que ante cualquier suceso, como por ejemplo las grandes catástrofes con víctimas, crímenes u homicidios, no sólo se necesita la participación médico-forense para determinar la causa de la muerte, sino también para la identificación de las víctimas, las valoraciones psicológicas y psiquiátricas, y también es importante para disminuir la angustia de los familiares.

– ¿Cree que un mayor castigo penal logrará reducir los casos de violencia machista?

–Debería ser así, pero en la práctica lo que estamos viendo es que las denuncias aumentan. En la práctica ese efecto disuasor que debería tener no se produce. Cada vez hay más casos, o quizás haya más denuncias.

– ¿Y en los casos de conducción bajo los efectos del alcohol u otras drogas?

– Igual. El consumo de alcohol digamos que es un tema ya antiguo, de siempre, pero sigue tan vigente como nunca. En cuanto a otras drogas, es un problema que cada vez se está generalizando más, tanto en su consumo exclusivo como en combinación con el alcohol. Y dentro de las drogas, la que está cobrando cada vez más protagonismo es la cocaína, digamos que es la droga de moda. Se está incrementando su consumo sobre todo entre la juventud. También los derivados anfetamínicos se están extendiendo de una forma impresionante. Y cada vez hay más drogas nuevas, porque las personas que se dedican a este tipo de negocio sacan al mercado nuevas sustancias continuamente.

– ¿La medicina forense avanza a la misma velocidad que el mercado de nuevas drogas?

– La medicina forense intenta solucionar problemas que van surgiendo. Las pruebas analíticas cada vez son mejores, como también los estudios químicos y toxicológicos, que se van enriqueciendo, digamos, a medida que se observan sustancias nuevas.

As obras do nó pequeno de Curro na estrada PO-531 Pontevedra-Vilagarcía iniciaranse o día 1 de novembro, segundo apuntaron onte fontes veciñais.

O deseño deste nó e a concepción xeral do supernudo de Curro foran obxecto practicamente dun acordo entre os veciños e a Xunta, aínda que quedou pendente o proxecto definitivo da PO-531, cuxa conclusión non figura nos orzamentos.

O Boletín Oficial da Provincia publicou onte o anuncio do pago dos expedientes de depósito previo da obra por importe de 16.732 euros. O abono foi fixado para o día 9 de novembro no Concello de Barro .

O pago efectuarase polo pagador en presenza dun representante de ka Xunta e do alcalde e secretario do municipio. Farase a favor dos que figuran como titulares dos bens e dereitos expropiados e non se admitirá representación se non é por poder debidamente autorizado.

Apenas unas horas después de iniciar los trabajos de búsqueda de la fosa común en donde se suponen que están enterrados Castor Cordal Garrido y Ramón Barreiro Rodríguez, fusilados en septiembre de 1936, los arqueólogos y auxiliares de la Asociación para la Recuperación de la Memoria Histórica han identificado los primeros restos humanos.
La fosa está localizada en las inmediaciones del muro que rodea a la iglesia de Curro, en Barro, una ubicación no excesivamente infrecuente en los enterramientos de la represión y de hecho se ha investigado el perímetro de otras iglesias de la comarca en la búsqueda de fosas similares.
El equipo encabezado por el arqueólogo René Pacheco ha abierto varias zanjas en las zonas anexas al muro y a día de ayer considerada “bastante probable que aparezcan los restos de ambas personas” en las próximas horas o días.
La investigación partió de testimonios orales de vecinos de Corbillón, en Arousa, que se dirigían en septiembre de 1936 hacia la feria de Pontevedra aseguraron haber visto dos muertos mientras eran trasladados para su enterramiento. Se da la circunstancia de que Castor Cordal era vecino de esa localidad de Cambados y los testigos contaron los hechos a la familia.
Los arqueólogos contaron incluso con el testimonio de una persona que participó en el enterramiento “y que también señala a este punto”, indica René Pacheco. Éste recuerda que hay testimonios “de como los cadáveres eran trasladados en una escalera para enterrar”.
En los trabajos de exhumación participan además del arqueólogo y sus auxiliares el vicepresidente de la Asociación para la recuperación de la Memoria Histórica, Santiago Macías. Este equipo continuará con las labores de excavación “por un periodo de tiempo impreciso, dadas las adversas circunstancias meteorológicas”, indican las mismas fuentes.
Castor Cordal Garrido, que contaba con 27 años en el momento de su desaparición, y Ramón Barreiro Rodríguez, de 19, fueron “paseados” el 15 de septiembre de 1936 y sus muertes (con la “hemorragia interna” como causa apuntada de la defunción) aparecen registradas en Portela-Barro, en la carretera de Cambados a Pontevedra.
Josefina Cordal, hermana de Castor, cuenta que se lo llevaron guardias civiles y falangistas de la aldea “con los que había tenido desencuentros políticos”. Estaba casado, sin hijos, era electricista y miembro de la CNT y antes de su detención intentó esconderse hasta que lo delataron. Fue recluido en el Pazo de Fefiñáns y a su padre le dijeron inicialmente “que había escapado a Portugal”.
Por su parre, Ramón Barreiro, que estaba soltero, escribía en gacetillas locales y pertenecía a una familia de tradición republicana. Uno de los cuñados de su madre fue uno de los delatores del joven, que se escondió y cuyos padres fueron torturados para que confesasen en dónde se ocultaba. Su madre fue violada y rapada al cero (murió poco después) y a Ramón, antes de enterrarlo, le cortaron un dedo para robarle el anillo con el que aparece en la fotografía superior.

http://www.farodevigo.es/portada-pontevedra/2009/10/21/memoria-historica-exhuma-primeros-restos-fosa-comun-localizada-curro-barro/379067.html

Voluntarios da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica exhumarán hoxe unha fosa común localizada detrás da igrexa de Curro (Barro ) en busca dos restos de dúas persoas desaparecidas durante a Guerra Civil.

O equipo dirixido polo arqueólogo René Pacheco descubriu onte a localización desta fosa e hoxe procederán á súa escavación e exhumación dos ósos, aínda que os traballos estarán pendentes das condicións climatolóxicas. Nesta fosa espérase localizar os corpos de Castor Cordal Garrido e Ramón Barreiro Rodríguez, que segundo a asociación foron asasinados o 15 de setembro de 1936 e nos seus certificados de defunción figura como causa da morte unha «hemorraxia interna».

Castor Cordal tiña 27 anos e estaba casado. Era electricista e membro da CNT e segundo relatou a súa irmá, aínda viva, leváronllo detido forzas da Garda Civil e falanxistas da aldea cos que tivera desencontros políticos. Doutra banda, Ramón Barreiro tiña 19 anos e escribía en gacetillas locais. Pertencía a unha familia de tradición republicana e os seus pais recibiron unha malleira para que cantasen onde se escondía. Antes de enterralo, cortáronlle un dedo para arrincarlle un anel.

http://www.lavozdegalicia.es/pontevedra/2009/10/21/0003_8050538.htm?idioma=galego

Este sábado 17 de outubro de 2009 ás 19,00 horas foi a presentación das diferentes categorias do Barro Club de Futbol.
Se queres seguir todas as novidades das diferentes categorias, Sergio  fixo unha nova paxina no seguinte enlace:

http://barroclubdefutbol.webs.com/

Daniel Oubiña Pereira, el motorista de 31 años que el pasado sábado falleció en la Autopista del Atlántico en Barro tras sufrir un accidente y ser arrollado después por dos vehículos, era vecino de A Illa de Arousa, según informó ayer la Guardia Civil de Tráfico. El fallecido había practicado el piragüismo, modalidad en la que fue campeón de España en 1994 y 1995 en distancia de fondo y distancias olímpicas.
El atestado remitido ayer por Tráfico indica que el siniestro se registró a las 21.00 horas, en el kilómetro 121,500 de la AP-9 tras una salida de vía por el margen izquierdo de la calzada y choque contra la mediana de la motocicleta Honda CBR-900RR en la que su conductor cayó en el sentido contrario de la circulación. Por dicha causa fue arrollado por otros dos vehículos que circulaban en sentido a Santiago, en concreto un Citroen C3 y un Mazda 3.El conductor del primero de los vehículos, E. B. M., tuvo que ser atendido por un ataque de ansiedad.

Promotores do polígono de Barro -Meis están a exporse dar facilidades de pago ás empresas interesadas en adquirir parcelas, segundo indicaron fontes que seguen de cerca a adxudicación do parque industrial que financia a Deputación.

De acordo con estas fontes, esta posibilidade foi barallada xa polo propio goberno provincial que, tras sucesivos incumprimentos dos prazos anunciados para a entrega das parcelas, di agora que estarán listas para finais deste ano ou comezos do próximo.

Ese mesmo prazo é o que se manexa tamén para sacar un segundo concurso para as parcelas sen vender, así mesmo anunciado en varias ocasións sen que chegase a facerse efectivo.

En xuño do pasado ano adxudicáronse 38 parcelas a 22 empresas, cunha ocupación total de 120.340 metros cadrados, que ofreceron un prezo medio de 152 euros. En conxunto, falta por vender entre un 55 e un 65% desta fase, é dicir, unhas 39 parcelas.

Hai que ter en conta ademais que, coa crise económica, algunhas empresas están a volverse atrás nas reservas de chan que expuxeran e outras cambiaron de localización. É o caso da harinera navarra, proxecto estrela do novo parque, que inicialmente ía asentarse no polígono de Barro -Meis e que finalmente optou por Ou Campiño.

Máis chan en Pontevedra

Mentres tanto, o Concello de Pontevedra ten previsto expor o mércores ao conselleiro Agustín Hernández a colaboración da Xunta para dotar de novos terreos industriais o municipio.

Algúns destes novos asentamentos van ligados ao plan de ordenación urbana actualmente en tramitación no departamento que dirixe o responsable de infraestruturas do Goberno galego.

Este mesmo departamento ten agora sobre a mesa a petición da Deputación para poder utilizar como vía de acceso a Barro -Meis un tramo de estrada da Xunta que quedará sen uso tras a construción do novo supernudo de Curro e o seu enlace coa AP-9. Este proxecto foi reformado polo PP á súa chegada ao poder.