«É unha mostra moi complicada de encaixar, pero moi lírica»

diario_pontevedra.750
O pontevedrés inaugura hoxe ás 20.00 horas no Centro Cultural Novacaixagalicia de Vigo “A fauna na obra de Ruibal”, unha mostra que acolle máis de medio centenar de pezas inspiradas en animais domésticos e salvaxes que só viron a luz nun.
 
 Fai apenas seis meses que o creador pontevedrés Manolo Ruibal (Porráns, Barro, 1942) publicou “A fauna na obra de Ruibal”, un libro de arte editada por Bricmas e Follas Novas que recolle a reprodución dunhas cen obras inspiradas en animais tanto salvaxes como domésticos, «unha temática que sempre formou parte da miña vida e da miña infancia e que nos últimos anos rescatei no meu taller para facer realidade un soño que tiña en mente desde fai anos: poder dar vida a unha colección absolutamente protagonizada por fauna». A segunda parte deste proxecto materialízase hoxe coa inauguración dunha exposición co mesmo título que o catálogo no Centro Cultural da Fundación Novacaixagalicia en Vigo, que permanecerá aberta ao público ata o próximo 27 de decembro.Todas as pezas que ocuparán o espazo expositivo da cidade olívica están reflectidas no libro realizado en Gráficas Anduriña? Hai algunha creada ?ex profeso? para esta cita?Si, todas están publicadas en ?A fauna na obra de Ruibal?. É certo que tiven que facer unha selección entre as máis de 200 pezas que teño sobre este tema a causa do espazo, porque a maioría dos traballos son moi grandes, aínda que moi líricos. Por exemplo, teño un debuxo que mide uns 44 metros, dimensións moi complicadas de encaixar en calquera lugar. No entanto, algún día verán a luz, ou polo menos eu farei todo o posible para que así sexa.

É unha mostra fundamentalmente pictórica?

Non, tamén hai traballos de escultura. Son 56 pezas de pintura en lenzo, en pastel, debuxo con lápiz ou tinta chinesa e obras realizadas en bronce ou en arcilla mixta policromada. Ademais, tamén hai unha montaxe composta por varias serpes e culebras ibéricas que forman unha especie de niño e que aparecen na súa contorna, rodeadas de herba, cunha luz apropiada e son ambiente.

A súa inspiración obedece á realidade?

A maioría das veces si, pero a fantasía tamén xoga un papel importante na miña colección. O nacer nunha aldea permitiume poder ver de cerca a animais como vacas, ovellas, galiñas ou coellos, pero por desgraza descoñecía bastante todo o relacionado coas serpes, porque non hei ter a oportunidade de velas ao natural. Ben é certo que indaguei muchísimo sobre o tema e visualicei numerosas reportaxes sobre fauna que me permitiron analizar mellor o movemento e a cor das mesmas, entre outras características. Seleccionei 56 pezas de pintura, debuxo e escultura. Ademais, hai unha montaxe de serpes ao que lle teño especial agarimo» O libro ha ter moi boa acolleita. Estou contentísimo, porque non creo que se fixo en Galicia unha obra igual» Os animais foron parte fundamental na miña infancia e seguen séndoo no meu traballo actual»

Hai algunha especie que se lle resistiu sobre o lenzo?
Máis que sobre o lenzo coa arcilla… (ri) Hai unha peza dunha serpe da familia da boa que mide preto de catro metros de longo e que me deu algún que outra dor de cabeza.

Continúa inmerso na produción de obras relacionadas coa fauna ou xa pechou esa etapa?

De momento non teño intención de pasar páxina. Agora mesmo estou facendo bocetos para futuras pezas de grandes dimensións.

Será Vigo a única cidade galega que acolla a mostra?

?A fauna na obra de Ruibal? nace como unha exposición itinerante e está pensado que chegue a Madrid, Valencia, Bos Aires ou Chile, pero en Galicia, probablemente, esta sexa a única ocasión.

Volvendo ao libro, como foi acollido entre o público?

Moi ben. Estou contentísimo co resultado e coas críticas. Non creo que se haxa boto unha obra desta categoría en Galicia, sinceramente, porque o traballo de Anduriña foi impresionante. É un libro complicado, porque contén páxinas desplegables de 1,30 cm de longo, pero a calidade da cor convérteo nunha xoia para afeccionados e coleccionistas.

Este será dos poucos traballos que lle entren en casa, non?

(Rise) Así é. É o máis pequeno, pero uno dos máis luxosos e importantes da miña traxectoria.
manuel-ruibal
 

O libro co que Ruibal quixo facer unha obra de arte

la voz

Toda a fauna creativa de Manuel Ruibal, (Porráns, 1942), figura transcrita nas páxinas do libro que esta tarde presenta no Sexto Edificio e que constitúe en si mesmo unha peza de museo. «Quixemos facer unha obra de arte -afirma- Non é fácil ver un libro de arte desta categoría en Galicia e menos nestes tempos de crises».

Ruibal reúne nas páxinas deste volume, que edita desde a empresa Bricmas, en colaboración con Follas Novas e a axuda de Gráficas Anduriña, ao redor de 170 imaxes de toda a súa produción faunística, xa sexa en pintura, debuxo ou escultura. A gran maioría das pezas, excepto debuxos que foran expostos en Ourense, son inéditos para o público.

O artista destaca que á fauna está dedicada a súa última etapa creativa. «Tiña un cartafol -indica Ruibal- de debuxos gardados, pero o lanzarme exclusivamente á fauna foi desde hai uns anos para aquí. E agora estou exclusivamente facendo isto e entusiasmado». Aínda que recorda que a súa paixón polos animais vén de neno, de cando vivía en Barro e a súa avoa mandáballe a buscar as ovellas e cabras ao monte. Precisamente un dos seus primeiros debuxos, Ao curro, que evoca aquela situación, é o que abre o libro. Da obra que presenta no Museo (20.30 horas) editáronse 500 exemplares, e 100 deles inclúen serigrafías e están numerados e asinados polo autor ante notario. «Estivemos cinco meses seguidos comprobando a cor, para que fose exactamente fiel», indica. O artista prevé que algunhas das obras sexan expostas o próximo ano fóra de España, «aínda que é custoso e nestes momentos teñen que pórse varios organismos de acordo». Por exemplo, as súas esculturas de serpes requiren «a súa propia contorna, que se vexa que están no seu hábitat».

TODA A INFORMACION PREME NO ENLACE:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/pontevedra/2013/03/13/libro-ruibal-quiso-obra-arte/0003_201303P13C5993.htm?idioma=galego

MANUEL RUIBAL

´A arte ten moito de tolemia, eu teño moita tolemia e contáxioa´

faro de vigo

En boa lóxica Ibsen consideraba imperdonable que, habendo xornalistas ou MANUEL RUIBALpolíticos, os científicos fixesen experimentos con animais. Cousa distinta diría dos experimentos de Manuel Ruibal, cuxos peixes, aves, insectos, serpes ou gatos cobran vida nas máis de cen obras recollidas no libro que presentará esta tarde no Sexto Edificio do Museo. “A fauna na obra de Ruibal” é un luxo, unha viaxe desde alta mar onde se mergulla a ballena á sabana que dá acubillo á jirafa, no que o espectador (que non lector, apenas un visitante) aprende, como Montapert, que os animais son fiables, moitos cheos de amor, veraces nos afectos, predecibles nas accións, agradecidos e leais. Do que non se ve, imos.

-Estamos ante o mellor Ruibal?

-Bo, non diría tanto, pero si podo dicir da miña última obra é que é algo que tiña pendente desde neno, eu debuxaba moito galiñas, cabras, precisamente na primeira páxina hai un debuxo que se titula Ao Curro, que é cando reuniamos as cabras e ovellas para metelas nas cuadras, eu debuxaba moito esas cosas pero funo deixando aínda que algunhas me quedaron na cabeza. E fai ao redor de 5 anos retomei esa idea da fauna, comecei a facer debuxos e logo xa pintura, despois escultura, por iso a obra é de debuxo, pintura e escultura A fauna na obra de Ruibal, e estamos falando de obra moi recente, que non se coñece salvo algúns debuxos que presentei en Ourense.

-É un reencontro coa niñez?

-Si, un reencontro coa niñez, dábame por esas cousas. E despois está o feito de que vexo moitos documentales de animais en televisión, é o que máis me gusta da televisión, vexo tantos animais que cando fago cousas eu traballo no meu estudo, sen mirar para nada, o que ocorre é que cando creo que estou facendo algo fantástico a miña muller ponme algo na tele e dime “mira a túa liebre” ou “mira a túa serpe”, son serpes que non vin nunca, á hora da verdade penso que estou facendo natureza viva.

-Por que un libro?

-Foi un proxecto con Rafael Silva, de Follas Novas, que de pintura fai moi poucas cousas, o que fai é de literatura, poesía, novela, contos, pero de pintura fixo moi pouco. El tiña ganas de facer unha cousa miña e eu tamén, entón cando vimos todos os orzamentos démonos/démosnos conta de que o que queriamos facer estaba por encima de todas as posibilidades, así que lle propuxen facer serigrafías e tranquilizar a economía, facer cen serigrafías (que case todo está vendido), asinadas polo meu e numeradas ante notario. E o libro tamén vai asinado, son únicos, unha única proba de autor. A maiores decidimos facer 400 libros normais que son igual que as outras salvo por eses aspectos como que é unha edición non limitada, un pouco diferente, dese modo o que saquemos da serigrafía dá para a edición, que foi carísima, carísima e só posible grazas a Gráficas Anduriña, que se prestaron de tal xeito que chegou un momento en que non lles compensaba comercialmente, o que pasa é que os cabrones (risas) envorcáronse no libro, puxéronse igual que eu de tolos, traballaron muchísimo, cinco semanas facendo probas de cada cor, de cada lámina, para que chegasen ao momento exacto, iso non adoita facerse, é dificilísimo. Iso si, fixemos un ramo e todo, recorda os ramos que se facían cando se acababa unha casa antiguamente? Pois tamén o fixemos, estoulles agradecidísimo, grazas a eles este libro foi posible.

-A arte ten moito de tolemia?

-Moito, a arte ten moito de tolemia, eu teño moita tolemia e contáxioa, por exemplo a Anduriña contaxieille a miña tolemia, por iso colaboraron así.

-O de mañá (por hoxe) será presentar un libro ou unha exposición?

-Presento un libro o que sucede é que se expón no Museo, haberá unha pantalla na que se irá vendo páxina por páxina, e tamén se expoñerán as dúas edicións e as serigrafías. O traballo que fixo o Museo tamén é moi bo e estoulle moi agradecido ao seu director polo esforzo e a todo o seu persoal.

-Dentro de todos nós hai un animal?

-É posible, no libro hai moitos: hai ballenas, hai hienas, cans, gatos, galos, galiñas de curral, patos… De todo, e logo serpes.

-viu moitas?

-Non, salvo unha todas as serpes que vin foron en reportaxes, nunca cheguei a velas personalmente, na miña terra non hai iso e non tiven ocasión, todas son de documentales.

-Está traballando con novas liñas, por exemplo con cocciones…

-Si, no libro aparece debuxo, pintura e escultura, hai cadros que son en lenzo, outros en papel e logo obras en bronce e arcilla auto cocción, que se coce soa ao cabo duns días, e logo vai policromada coa cor da serpe, de xeito moi fantástico e despois doume conta de que as hai na realidade.

-Son fantásticas e con todo semejan hiperrealistas

-Si, é curioso, algunhas parecen hiperrealistas claro.

-deixou atrás os grandes formatos?

-Non que vai, hai algún dos debuxos que ten 44 metros, o máis grande, está enrollado e non se pode expoñer, despois hainos de dez metros, de quince, de sete, de tres ou catro. No libro o máis grande creo que pon sete metros ou dez, pero hainos moito máis grande, o de 44 metros debe de ser o récord de debuxo en papel, digo eu imos, tería que comprobalo, e saír redondo, de vez, segundo ía secando unha parte ía desenvolvendo a outra, porque o estudo non me daba para os 44 metros de longo, tiña que ir enrollando e facendo, e quedou redondo, algún día será exposto.

TODA A INFORMACIÓN PREME NO ENLACE:

https://noticiasbarro.wordpress.com/wp-admin/post-new.php?post_type=post

Presentación del libro A fauna na obra de Ruibal

Publicado polas editoriais Bricmas e Follas Novas, o libro A fauna na obra de Ruibal será presentado no salón de actos do Sexto Edificio do Museo o mércores 13 de marzo, ás 20:30 h, con entrada libre.

logo.museo.pontevedraTratase dunha publicación desas que antes se dicía “magna”. Unha compilación seleccionada, proposta nun volume de gran formato, con abundancia de imaxes desdobrables, que recolle parte da obra faunística do pintor pontevedrés, maioritariamente sobre papel en moi diversas dimensións, pero que tamén deixa sitio para as súas proxeccións noutras técnicas pictóricas e, por suposto, na escultura.

O libro de Manolo Ruibal tamén servirá como manifesto de que non é Galicia FaunaRuibal495un deserto editorial para este tipo de obras que sendo libros son arte, obxecto envexable e material para compartir.

No acto, presidido pola deputada de cultura Ana Isabel Vázquez Reboredo e moderado por Xosé Carlos Valle Pérez, director do Museo, intervirán, ademais do autor, Tomás Paredes, comisario que desde Madrid tanto apoiou a obra de Manolo Ruibal, Alberto González-Alegre, crítico de arte, e Carlos Ocampo, impresor do libro.