Hola a todos!! Hemos encontrado a esta preciosa perra en la zona de Porráns (Barro). Tiene collar y es muy dócil. La hemos llevado al veterinario y no tiene microchip. La tenemos en casa. Si alguien sabe de quien puede ser…que me envíe privado. Gracias!!!
A alternativa 3, escollida como prioritaria polo ministerio de Fomento para enlazar a A-57 en Curro é, sen lugar a dúbidas, 
a máis agresiva, cun forte impacto na parroquia.
De levarse a cabo esta alternativa, que mete a autovía polo medio das casas e atravesa o cruce de Outeda, botaría por terra todos os intentos de mellorar o tránsito peonil e a seguranza viaria nun punto neurálxico da parroquia tanto para o tránsito de vehículos como o tránsito de peóns.
O BNG defende que o enlace da A-57 co nó de Curro se realice segundo o contemplado nas alternativas 5 e 6 (enlace da autovía do Salnés coa autoestrada), ou sexa, alonxando a autovía do medio das casas e non hipotecando a necesaria mellora da seguranza viaria no cruce de Outeda, unha vella reivindicación tanto dos colectivos veciñais como do BNG.
Barro, 14 de marzo de 2013
http://noticiasbarro.com/2013/03/07/informacion-relativa-o-trazado-da-ag57/
|
Consolidado el proyecto de Barro de Tapas, con esta 2ª Edición, la mayoría de locales hosteleros de Barro, participarán 
desde el 15 al 24 de marzo en esta ruta gastronómica organizada por la AC Amigos da Fervenza da Barosa, con la que se busca promocionar el turismo y la gastronomía del concello de Barro.
Un total de 16 locales con una gran variedad de tapas, participan en esta edición estando representadas las 6 parroquias del concello, con apuestas gastronómicas distintas, arriesgadas e innovadoras, que se conjugarán con albariños de la D.O. Rías Baixas de las bodegas Moraima y Pazo da Bouciña, y en esta edición incorporando a la cerveza artesanal de fabricación local, Saramagal. Todo ello con un precio ajustado a los actuales tiempos económicos de 2,5€ por bebida y tapa.
La iniciativa se enmarca dentro de una serie de proyectos que buscan promocionar el turismo y la gastronomía local, como motores económicos para el sector de la hostelería y que busca afianzarse como proyecto sólido con visión de futuro.
Cabe recordar que la Barro de Tapas 1ª Edición celebrado el pasado diciembre logró que los locales adheridos a la ruta, sirviesen más de 800 tapas en 3 días.
Mónica Cons, presidenta de la AC señala que “en estos momentos es cuando las actividades que generen un movimiento cultural y social tienen que crear sinergias con el sector empresarial que ayude a reactivar la economía local. Entre todos aportaremos un pequeño grano a las actuales circunstancias y queremos señalar que el éxito de esta iniciativa corresponde a los propios locales hosteleros que han confiado en nuestra idea por segunda vez, cosa que tenemos que agradecer”.
Recientemente además la AC Fervenza da Barosa entregó el premio a la ganadora del sorteo de Barro de Tapas 1ª Edición, que fue a parar a manos de María Ana Rodríguez González, vecina de Barro.Esta vez para la 2ª Edición de Barro de Tapas, se incrementaron los premios y su valor, con sorteo de 3 cenas gastronómicas en restaurantes de la ruta y una estancia+cena+spa* en el Hotel Quinta de San Amaro de Meaño.
O problema dos non pagamentos da uva de 2011 na Denominación de Orixe 
Rías Baixas xa ten cifra. En concreto, 30 millóns de euros aínda que é unha cantidade estimativa, segundo Roberto Rivas, presidente daAsociación Galega de Viticultura, que a semana pasada se reuniu en Ribadumia con algúns dos afectados do Salnés, para informar dos pasos dados para solucionar este problema que, segundo outras fontes, afecta a máis dun centenar.
Adegas sen liquidez
Segundo puido saber esta asociación, integrada na Federación Rural Galega 
(Fruga), existen negociacións coa administración para a articulación dunha vía de financiamento das adegas morosas, de modo que obteñan liquidez abondo para saldar as súas débedas cos agricultores. E é que se trata dun problema de liquidez dás adegas, tampouco é a quebra de Rías Baixas, aínda que está preto,» recoñeceu Rivas.
O presidente e viticultor do Salnés indicou que a situación da industria vén dada porque os bancos non conceden créditos e unha colleita tan abundante como foi a de 2011, «que fixo que baixara a botella de viño». Non obstante, considera que o viticultor non pode ser o primeiro en pagar as consecuencias porque segura que «é ou último en cobrar», apuntou. De feito, se ben recoñece que o atraso no pagamento das uvas non é estraño, cobrando o viticultor a un ano vista polo seu traballo, a situación actual nunca foi tan grave. Ata o punto de que corremos ou risco de empezar a perder plantacións» de pequenos produtores, apuntou, sobre todo, en referencia a persoas que ían cubrindo custos con outros soldos da unidade familiar que agora, ou viuse reducidos a un e han de destinarse ao sustento dos seus membros, ou desapareceron.
Con todo, cre que se debe optar pola vía do diálogo e que a administración debe tomar cartas no asunto, sobre todo, nos casos de non pagamentos onde se asinou un contrato homologado de compra de venda de uva porque » se algo tiña é a garantía dá administración, é a súa obriga facer unha labor de arbitraxe entre adegas e viticultores». Non obstante, tamén piden solucións para o resto.
Esixencias de afectados
Tanto da súa asemblea en Ribadumia coma das mantidas nas subzonas do 
Roseira e Condado, onde tamén hai afectados, extraeron algunhas peticións. Rivas destacou algunhas como que a administración articule o seu apoio ás adegas de modo que se garanta que o seu único destino será o pagamento do froito, así como que as firmas que se acollan, se comprometan a asinar contratos homologados para a próxima campaña, pois consideran que é o único modo de garantir un pagamento xusto polo traballo do agricultor. De feito, se non hai saída descartan tomar medidas de presión.
Do mesmo modo, o presidente volveu insistir na necesidade de manter os rendementos, aínda en anos de grandes colleitas, porque «dá estabilidade» ao sector.
Preparen os padais. Barro volverá converterse en todo un paraíso para os amantes da boa gastronomía. Será grazas á II edición do certamen Barro de Tapas, actividade organizada pola Asociación Cultural Fervenza da Barosa que se celebrará entre o 15 e o 24 de marzo. Con ela, preténdese dinamizar as empresas, o turismo e a gastronomía do municipio.
En total, participarán 16 bares e restaurantes situados no Concello de Barro. Seis deles son de Portela, Parrillada As Brasas, Abuelo Pintos, Mesón Don Pulpo, Restaurante Porteliña, Café-Bar Maracaibo e Restaurante Casa Florita; catro de Curro, Café-Bar Parada, Café-Bar New York, Restaurante Casa do Porto e Taberna O Labrego; tres de Barro, Café Bar Breixo, Barosa Gastronatural e O Muiño de Valerio; un de Agudelo, Mesón A Eira; un de Perdecanai, Bar O Rincon Do Coxo e outro de Valiñas, Bar O Rial
Trátase da “práctica totalidade”, segundo os seus organizadores, dos establecementos hostaleiros do municipio, xa que por motivos persoais caéronse dous deles, Restaurante Meli e Café-Bar Lourdes, “cos que esperamos contar en próximas edicións”, sinalan.
En Barro de Tapas poderase degustar, xunto con cada unha das tapas, viño albariño das bodegas Viña Moraima e Pazo da Bouciña ou ben cervexa artesanal elaborada pola firma Saramagal. Todo iso a un prezo conxunto de 2,50 euros.
Nesta segunda edición de Barro de Tapas aumentarase o número de premios para os participantes. Sortearanse tres ceas gastronómicas en restaurantes da ruta e tamén unha estancia cea spa no Hotel Quinta de San Amaro (Meaño).
Máis información:
Toda a fauna creativa de Manuel Ruibal, (Porráns, 1942), figura transcrita nas páxinas do libro que esta tarde presenta no Sexto Edificio e que constitúe en si mesmo unha peza de museo. «Quixemos facer unha obra de arte -afirma- Non é fácil ver un libro de arte desta categoría en Galicia e menos nestes tempos de crises».
Ruibal reúne nas páxinas deste volume, que edita desde a empresa Bricmas, en colaboración con Follas Novas e a axuda de Gráficas Anduriña, ao redor de 170 imaxes de toda a súa produción faunística, xa sexa en pintura, debuxo ou escultura. A gran maioría das pezas, excepto debuxos que foran expostos en Ourense, son inéditos para o público.
O artista destaca que á fauna está dedicada a súa última etapa creativa. «Tiña un cartafol -indica Ruibal- de debuxos gardados, pero o lanzarme exclusivamente á fauna foi desde hai uns anos para aquí. E agora estou exclusivamente facendo isto e entusiasmado». Aínda que recorda que a súa paixón polos animais vén de neno, de cando vivía en Barro e a súa avoa mandáballe a buscar as ovellas e cabras ao monte. Precisamente un dos seus primeiros debuxos, Ao curro, que evoca aquela situación, é o que abre o libro. Da obra que presenta no Museo (20.30 horas) editáronse 500 exemplares, e 100 deles inclúen serigrafías e están numerados e asinados polo autor ante notario. «Estivemos cinco meses seguidos comprobando a cor, para que fose exactamente fiel», indica. O artista prevé que algunhas das obras sexan expostas o próximo ano fóra de España, «aínda que é custoso e nestes momentos teñen que pórse varios organismos de acordo». Por exemplo, as súas esculturas de serpes requiren «a súa propia contorna, que se vexa que están no seu hábitat».
TODA A INFORMACION PREME NO ENLACE:
En boa lóxica Ibsen consideraba imperdonable que, habendo xornalistas ou 
políticos, os científicos fixesen experimentos con animais. Cousa distinta diría dos experimentos de Manuel Ruibal, cuxos peixes, aves, insectos, serpes ou gatos cobran vida nas máis de cen obras recollidas no libro que presentará esta tarde no Sexto Edificio do Museo. “A fauna na obra de Ruibal” é un luxo, unha viaxe desde alta mar onde se mergulla a ballena á sabana que dá acubillo á jirafa, no que o espectador (que non lector, apenas un visitante) aprende, como Montapert, que os animais son fiables, moitos cheos de amor, veraces nos afectos, predecibles nas accións, agradecidos e leais. Do que non se ve, imos.
-Estamos ante o mellor Ruibal?
-Bo, non diría tanto, pero si podo dicir da miña última obra é que é algo que tiña pendente desde neno, eu debuxaba moito galiñas, cabras, precisamente na primeira páxina hai un debuxo que se titula Ao Curro, que é cando reuniamos as cabras e ovellas para metelas nas cuadras, eu debuxaba moito esas cosas pero funo deixando aínda que algunhas me quedaron na cabeza. E fai ao redor de 5 anos retomei esa idea da fauna, comecei a facer debuxos e logo xa pintura, despois escultura, por iso a obra é de debuxo, pintura e escultura A fauna na obra de Ruibal, e estamos falando de obra moi recente, que non se coñece salvo algúns debuxos que presentei en Ourense.
-É un reencontro coa niñez?
-Si, un reencontro coa niñez, dábame por esas cousas. E despois está o feito de que vexo moitos documentales de animais en televisión, é o que máis me gusta da televisión, vexo tantos animais que cando fago cousas eu traballo no meu estudo, sen mirar para nada, o que ocorre é que cando creo que estou facendo algo fantástico a miña muller ponme algo na tele e dime “mira a túa liebre” ou “mira a túa serpe”, son serpes que non vin nunca, á hora da verdade penso que estou facendo natureza viva.
-Por que un libro?
-Foi un proxecto con Rafael Silva, de Follas Novas, que de pintura fai moi poucas cousas, o que fai é de literatura, poesía, novela, contos, pero de pintura fixo moi pouco. El tiña ganas de facer unha cousa miña e eu tamén, entón cando vimos todos os orzamentos démonos/démosnos conta de que o que queriamos facer estaba por encima de todas as posibilidades, así que lle propuxen facer serigrafías e tranquilizar a economía, facer cen serigrafías (que case todo está vendido), asinadas polo meu e numeradas ante notario. E o libro tamén vai asinado, son únicos, unha única proba de autor. A maiores decidimos facer 400 libros normais que son igual que as outras salvo por eses aspectos como que é unha edición non limitada, un pouco diferente, dese modo o que saquemos da serigrafía dá para a edición, que foi carísima, carísima e só posible grazas a Gráficas Anduriña, que se prestaron de tal xeito que chegou un momento en que non lles compensaba comercialmente, o que pasa é que os cabrones (risas) envorcáronse no libro, puxéronse igual que eu de tolos, traballaron muchísimo, cinco semanas facendo probas de cada cor, de cada lámina, para que chegasen ao momento exacto, iso non adoita facerse, é dificilísimo. Iso si, fixemos un ramo e todo, recorda os ramos que se facían cando se acababa unha casa antiguamente? Pois tamén o fixemos, estoulles agradecidísimo, grazas a eles este libro foi posible.
-A arte ten moito de tolemia?
-Moito, a arte ten moito de tolemia, eu teño moita tolemia e contáxioa, por exemplo a Anduriña contaxieille a miña tolemia, por iso colaboraron así.
-O de mañá (por hoxe) será presentar un libro ou unha exposición?
-Presento un libro o que sucede é que se expón no Museo, haberá unha pantalla na que se irá vendo páxina por páxina, e tamén se expoñerán as dúas edicións e as serigrafías. O traballo que fixo o Museo tamén é moi bo e estoulle moi agradecido ao seu director polo esforzo e a todo o seu persoal.
-Dentro de todos nós hai un animal?
-É posible, no libro hai moitos: hai ballenas, hai hienas, cans, gatos, galos, galiñas de curral, patos… De todo, e logo serpes.
-viu moitas?
-Non, salvo unha todas as serpes que vin foron en reportaxes, nunca cheguei a velas personalmente, na miña terra non hai iso e non tiven ocasión, todas son de documentales.
-Está traballando con novas liñas, por exemplo con cocciones…
-Si, no libro aparece debuxo, pintura e escultura, hai cadros que son en lenzo, outros en papel e logo obras en bronce e arcilla auto cocción, que se coce soa ao cabo duns días, e logo vai policromada coa cor da serpe, de xeito moi fantástico e despois doume conta de que as hai na realidade.
-Son fantásticas e con todo semejan hiperrealistas
-Si, é curioso, algunhas parecen hiperrealistas claro.
-deixou atrás os grandes formatos?
-Non que vai, hai algún dos debuxos que ten 44 metros, o máis grande, está enrollado e non se pode expoñer, despois hainos de dez metros, de quince, de sete, de tres ou catro. No libro o máis grande creo que pon sete metros ou dez, pero hainos moito máis grande, o de 44 metros debe de ser o récord de debuxo en papel, digo eu imos, tería que comprobalo, e saír redondo, de vez, segundo ía secando unha parte ía desenvolvendo a outra, porque o estudo non me daba para os 44 metros de longo, tiña que ir enrollando e facendo, e quedou redondo, algún día será exposto.
TODA A INFORMACIÓN PREME NO ENLACE:
https://noticiasbarro.wordpress.com/wp-admin/post-new.php?post_type=post
En marzo de 2012, o deputado pontevedrés do PSOE no Congreso, Guillermo 
Meijón, formulaba unha pregunta ao Ministerio de Fomento sobre os seus plans achega das autovías A-57 (Pontevedra-Ou Confurco) e A-59 (Vilaboa-Vigo) e si algunha das dúas (especialmente a segunda) estaba xa descartada. Un ano necesitou o ministerio para contestar a esta pregunta. A resposta publicouse onte, 12 de marzo de 2013, no Boletín Oficial das Cortes Xerais e nela asegúrase que “o Ministerio de Fomento non encargou ningún estudo sobre a innecesariedad de actuacións previstas no Plan de Infraestructuras Viarias” e engade que neste documento “atópase recollido o desenvolvemento das autovías A-57 e A-59, polo que o Ministerio de Fomento ten previsto o seu desenvolvemento”. Fomento “ten previsto continuar co desenvolvemento de ambas infraestructuras de acordo coas disponibilidades presupuestarias existentes, e conforme aos prazos necesarios para o cumprimento dos trámites legais e reglamentarios que deben seguirse preceptivamente para o seu ejecución”, limítase a engadir.
Segundo os seus datos, “a A-57 está dividida en 7 tramos, todos eles “en fase de proxectos”, salvo a prolongación entre Pontevedra e Barro, do que se di que “o estudo Informativo estea en redacción” cando xa se expuxo ao público.
Publicado polas editoriais Bricmas e Follas Novas, o libro A fauna na obra de Ruibal será presentado no salón de actos do Sexto Edificio do Museo o mércores 13 de marzo, ás 20:30 h, con entrada libre.
Tratase dunha publicación desas que antes se dicía “magna”. Unha compilación seleccionada, proposta nun volume de gran formato, con abundancia de imaxes desdobrables, que recolle parte da obra faunística do pintor pontevedrés, maioritariamente sobre papel en moi diversas dimensións, pero que tamén deixa sitio para as súas proxeccións noutras técnicas pictóricas e, por suposto, na escultura.
O libro de Manolo Ruibal tamén servirá como manifesto de que non é Galicia 
un deserto editorial para este tipo de obras que sendo libros son arte, obxecto envexable e material para compartir.
No acto, presidido pola deputada de cultura Ana Isabel Vázquez Reboredo e moderado por Xosé Carlos Valle Pérez, director do Museo, intervirán, ademais do autor, Tomás Paredes, comisario que desde Madrid tanto apoiou a obra de Manolo Ruibal, Alberto González-Alegre, crítico de arte, e Carlos Ocampo, impresor do libro.
A Deputación foi a primeira de España que se adhireu a estes diplomas de 
calidade xa no ano 2005
O presidente da Deputación de Pontevedra, Rafael Louzán, entregou hoxe, na Pousada de A Lanzada, os Diplomas de Calidade Turística en Destinos (SICTED) a 135
empresas da provincia que acadaron o galardón.
O Sistema Integral de Calidade Turística Española en Destino (SICTED) é un proxecto promovido por TURESPAÑA e a FEMP que ten por obxecto promover a calidade dos destinos. A Deputación a través do servizo de Turismo participa na iniciativa dende o ano 2005.
Perante o ano 2012 realizouse a sétima fase do Plan de Calidade con empresas da Provincia. Actuacións realizadas:
• Adherir ó proxecto a 45 novas empresas do destino.
• Seguir dando asistencia técnica ás 123 distinguidas anos anteriores.
• Xornadas de formación para mellorar a competitividade das empresas
• Xornadas de formación en marketing turístico e novas tecnoloxías para empresas turísticas
• Visitas individualizadas de asesoramento técnico a cada unha das empresas, para diagnosticar e implantar melloras na organización
• Avaliacións de distinción ou seguimento ás empresas para conseguir o selo de recoñecemento.
• Recollida de propostas de mellora das empresas sobre o destino.
Empresas distinguidas en 2012: 135 (12 novas e 123 empresas renovan a marca e que xa participaran anos anteriores)
Empresas distinguidas por sectores: 6 Axencias de viaxes; 1 albergue; 29 Aloxamentos Rurais; 5 Cámpings; 4 Comercios; 4 Empresas de Turismo Activo; 1 Escola de español para estranxeiros;1 Guía turísticos; 29 hoteis e apartamentos turísticos; 12 museos e centros de Interpretación turística; 10 oficinas de información turística; 2 Portos Deportivos; 6 praias; 9 restaurantes; 2 Servizos Turísticos de saúde; 11 Empresas de Transporte Turístico; 1 taxi; 2 de outros servizos. Para as empresas distinguidas existe unha promoción que consiste na entrega de diplomas acreditativos; entrega de placas, pegatinas, pins; Insercións publicitarias; Presenza en redes sociais; Presenza no portal público http://www.calidadendestino.es; Etc…
Na súa intervención, Louzán, subliñou que a calidade é un dos aspectos máis valorados polo turista á hora de elixir un destino “e por iso a Deputación apostou no ano 2005 pola implantación dun Plan de Calidade a nivel provincial que traballa na potenciación e mellora de todos os servizos turísticos do noso territorio”. Louzán lembrou que a de Pontevedra foi a primeira Deputación (pioneira a nivel nacional) que se sumou ó Sistema (SICTED) en España. “Nós entendemos a calidade non como sinónimo de luxo, senón de acadar a satisfacción e cubrir as expectativas do turista”, dixo.
Na actualidade, en España traballan no proxecto de implantación do SICTED 154 destinos turísticos cun total de 4.000 empresas distinguidas. Pontevedra atópase entre os destinos con máis empresas distinguidas.
O SICTED, entre outras ferramentas, conta con 30 Manuais de Boas Prácticas, un por cada oficio. Ofrece ás empresas adheridas un plan de formación, visitas de asistencia técnica por asesores homologados, talleres colectivos, grupos de traballo, etc, culminando todo coa entrega de distintivo de Calidade.
O presidente da Deputación lembrou que o Turismo constitúe un importante sector no eido da creación do emprego e riqueza “representa o 12% do PIB e ocupa na provincia a máis de 40.000 persoas, por iso apostamos polo sector, porque significa xeración de riqueza, benestar e progreso”.
O presidente da Deputación, acompañado polos vicepresidentes Xosé Crespo e José Manuel Figueroa, así como polos alcaldes dos concellos con entidades galardoadas, felicitou ás empresas participantes polos esforzos que destinan para mellorar permanentemente e cumprir todos os requisitos esixidos para obter este recoñecemento. Un galardón que ten validez bianual, aínda que está condicionado a unha avaliación anual de seguimento.
NOTICIAS DE BARRO 