C.s. Valiñas-Barro

Benqueridos amigos¨: Este martes ás 19,30 horas comezo no Centro Social de Valiñas dun Curso de Inciación ó Pilates, por 16 € /mes…ademáis continuamos co Curso de Teatro para adultos 18 € /mes…animádevos…ademais de pasalo moi ben coñeceredes xente e aprenderedes algo novo… ¡ Agardamos por vos !

centrosocialvalinhas@hotmail.com, 986 71 12 33 ou 635 50 25 67 preguntar por Bea

Así se recolle na nova reforma laboral aprobada polo Goberno.
O artigo 52, letra d, do Estatuto dos Traballadores establece que se podería despedir por faltas xustificadas superiores ao 20% en dous meses ou ao 25% en catro meses.
Con todo, establecíase a condición de que o absentismo total do persoal debía superar o 2,5% nos mesmos periodos de tempo.
Co novo texto da reforma aprobada este venres esta condición elimínase, non sendo necesario para despedir a situación do resto do persoal.
Un traballador cunha quenda de luns a venres debe acudir ao seu traballo unhas 45 xornadas, polo que este 20% de faltas xustificadas non podería superar os 9 días.
Esta situación podería ser inconstitucional, xa que entra en conflito con varios artigos da Carta Magna, como o dereito á protección de saúde (Art. 43.1).
O artigo 52, d, do Estatuto dos Traballadores antes e logo da reforma.
As claves da reforma laboral de Rajoy.
O texto, no BOE (PDF).

Os proxectos para ampliar os parques empresariais do Campiño, en Pontevedra, e da Reigosa, en Ponte Caldelas, os dous únicos en funcionamento na capital, atópanse entre o dez iniciativas de novo chan empresarial con maior viabilidade de toda Galicia, segundo o plan da Xunta para crear espazos deste tipo, un documento que se atopa en fase de exposición ao público e que acaba de ser alegado polo Concello de Pontevedra.
Cunhas puntuacións de 86 e 85 puntos respectivamente, A Reigosa e O Campiño, que suman ao redor de 290.000 metros cadrados, só ven superados en toda a comunidade por cinco propostas que superan os 90 puntos, en Lavacolla (Santiago), Chan de Amoedo e Moscoso (ambos en Pazos de Borbén), en Cambre e en Vedra. Así mesmo, ao seu nivel cualifícanse proxectos en Pontecesures, Lousame, Boqueixón e Santiago de Compostela. Con todo, o pequeno tamaño destas ampliacións (ambos os parques xa existentes e urbanizados roldan o millón de metros cadrados) leva á Xunta a analizar outras localizacións, en especial as de Barro-Meis e A Ran (Cuntis), que tamén aparecen moi ben situados na viabilidade autonómica, con 84 e 83 puntos respectivamente. Ambos os lugares sumarían ao redor de 350.000 metros cadrados máis.
O proxecto de Fragamoreira, en Poio, con 77 puntos e 235.000 metros cadrados é o que aparece a continuación, cunha enorme distancia sobre o resto de propostas, por baixo en todos os casos dos 35 puntos, e que son as plataformas loxísticas de Pontevedra-Vilaboa, Pontevedra-Marín e Marín-Moaña. De feito, estas dúas últimas considéranse xa descartadas e o propio plan da Xunta sinala que a imposibilidade de situar eses parques no Morrazo aconsella buscar alternativas na veciña Pontevedra.
É aquí onde xorde a opción de Tomeza-Vilaboa, que defende o PP local pero que o Concello pontevedrés rexeita de plano. Así, as alegacións municipais que aprobará o goberno local esta semana emprazan á Xunta a substituír ese parque loxístico a beiras dos Gafos, duns 718.000 metros cadrados, por outro deseñado en Leborei (Cerponzóns), que tería menor tamaño (unhas 43 hectáreas) pero que, a xuízo dos técnicos municipais supón “unha alternativa ben comunicada para a implantación dun porto seco, que reúne condicións de proximidade á conexión intermodal coas redes de transporte”.
En cambio, a localización de Tomeza-Vilaboa choca, segundo apúntase nas mesmas alegacións, con varios obstáculos, que nalgún caso recoñece a propia Xunta debido a que afecta a un amplo tramo do río dos Gafos. O Concello lembra que está solicitada a declaración desa canle como Espazo Natural de Interese Local e un parque na zona incidiría de forma directa no Camiño Portugués. Ademais, o goberno local bota man dos informes da Consellería de Medio Ambiente para botar abaixo a PXOM. Neles aconséllase que boa parte dos terreos elixidos para esa plataforma loxística clasifíquense como “chans de especial protección”, de “protección agropecuaria”, de “augas” ou de “interese patrimonial”, o que se contradí co seu posible uso industrial.

A construción dunha planta de biomasa no polígono industrial de Barro-Meis empeza a cultivar rexeitamento. Na comunidade de montes de San Lourenzo (Meis) xa xurdiran receos contra esta instalación, receos que onte se puxeron patentes no transcurso dunha asemblea. Do centenar de asistentes, setenta situáronse en contra fronte a unha vintena que o fixo a favor. As voces contrarias alegan que a planta xerará gases contaminantes e así o puxeron de manifesto vía alegación ao expediente que se expón ao público no Concello de Meis. O proxecto chegou ás dependencias municipais dentro do procedemento administrativo que corresponde nestes casos. Ao alcalde corresponderá no seu día, se procede, dar a licenza de obra «sempre e cando cumpra con todos vos requisitos legais», segundo explicou o rexedor José Luis Pérez.

«Ou que queira a maioría»

O mandatario evita pronunciarse abertamente sobre este tema: «Eu sempre vou defender ou que queira a maioría», dixo, non sen matizar que «lla planta cumpre a lei teremos que autorizala, senón estaremos incurrindo en prevaricación». De momento, ao expediente aínda lle queda un longo percorrido nos distintos departamentos da Xunta, pero en San Lourenzo empezaron xa a tomar posicións.

Segundo explicaron os técnicos da empresa nunha charla informativa que ofreceron días atrás aos veciños da parroquia, a planta de biomasa suporá un investimento duns 30 millóns de euros e creará 16 empregos directos e outros 50 indirectos. «Non trátase dunha celulosas nin moito menos. En definitiva é unha gran caldeira que queima leña para xerar enerxía, sen máis problema», segundo explicou José Luis Pérez, que actuou de mediador nesta reunión cos comuneiros.

A nova ministra de Fomento, Ana Pastor, cumpriu o seu compromiso de declarar “prioritarias” as infraestruturas viarias pendentes en Pontevedra, en especial a circunvalación, e este proxecto figurará no próximo Plan de Infraestruturas, Transportes e Vivenda (PITVI). Con todo, o calendario que se manexa para facer efectiva a súa execución non é inmediato. De entrada, ese próximo Plan non será aprobado polo Consello de Ministros ata o próximo mes de xullo e o seu horizonte máximo abarca ata 2024, é dicir, dentro de doce anos.
Tres son as iniciativas pontevedresas que se integrarán neste PITVI. Entre as actuacións previstas na Rede de Gran Capacidade figuran a autovía A-57 en Pontevedra, cun percorrido de 30 quilómetros e un orzamento de 425 millóns de euros, así como a A-59, a conexión directa desde Vilaboa ata Vigo e que se presenta como a alternativa á saturada AP-9. Neste último caso trátase dun viario de 26 quilómetros e 373 millóns de euros. A inclusión da A-57 no documento supón rescatar unha actuación que se deseñou durante a anterior etapa socialista no Goberno central pero que quedou en suspenso cos proxectos técnicos redactados e cando só restaba a licitación.
Algo parecido ocorreu coa circunvalación de Pontevedra, un viario que a cidade demanda desde hai anos e que Fomento deseñou e proxectou con detalla ata 2010, pero que quedou tamén paralizada a pesar de que se chegou a anunciar incluso a súa licitación para abril de 2011. Neste caso o ministerio expón que terá unha lonxitude de quince quilómetros e un orzamento de 182 millóns. No entanto, esta circunvalación non figura na Rede de Gran Capacidade, senón na Rede Convencional, xunto con propostas de mellora do transporte público, accesos a portos e aeroportos e “outras actuacións de mellora”. Aínda así, durante a campaña electoral Pastor reiterou en varias ocasións o seu compromiso con esta obra e lembrou que “Pontevedra é a única capital de provincia sen circunvalación”.
Unha das razóns polas que estas obras quedaron no seu día en suspenso foron as reticencias do Ministerio de Facenda coa fórmula público-privada para financialas. Ana Pastor anuncia que se acudiu a esa vía ao asegurar que os proxectos contarán cun financiamento público, estable e consolidada no tempo, e á vez recorrerase a fórmulas de colaboración público-privada equilibradas e viables”.
En todo caso, o PITVI non fai referencia algunha á prolongación da A-57 ata Barro, para conectar co futuro macronudo de Curro, e no capítulo da AVE cítase o Eixo Atlántico e, en materia de estacións, non figura a proposta intermodal que reclamaba o PP local. Pastor aclarou que “o tempo das obras faraónicas, dos convenios sen diñeiro, terminou”.

VETERANOS

Aínda que Ourense é a provincia onde os lazos familiares condicionan máis o contexto político municipal, no resto de Galicia tamén hai exemplos de continuidade xenética nos consistorios, a miúdo bendicida polas urnas.

BARRO

Un matrimonio que sostivo a hexemonía política. O alcalde popular deste municipio pontevedrés, José Antonio Landín, tivo que deixar o seu cargo a mediados do mandato entre 1991 e 1995 a consecuencia dunha sentenza que o inhabilitaba por seis anos. E nos comicios do 95, a que se presentou candidata polo PP foi a súa esposa, María Teresa Roig. Gañou tamén por maioría absoluta. Ela anunciou nada máis tomar posesión que Landín ía ser o seu asesor. «É quen mellor me pode asesorar», dixo. E así ocorreu: foi contratado sen soldo. Tras os catro anos de mandato, Landín volveu concorrer ás municipais no 99, levándoa a ela na lista. Desde entón gañou tamén no 2003, 2007 e 2011. Ela segue sendo membro da corporación.

PREME AQUI PARA SABER TODA A NOVA…

As empresas que executan o macronudo de Curro acaban de comezar aterceira e última fase da obra, na que se van a abrir os accesos á futura autovía de Pontevedra a Vilagarcía, así como a conexión de catro carrís –dous por sentido– entre a Autovía do Salnés e a Autoestrada do Atlántico.
Operarios e máquinas ocúpanse estes días do desmonte na antiga subida de Curro pola PO-531, que é por onde se trazarán os viarios que faltan nesta obra. Os traballos centraranse nesa zona durante os próximos meses, e servirán para habilitar os accesos á futura autovía a Baión –que conectará coas dúas circunvalacións de Vilagarcía– e para habilitar a conexión definitiva entre a autoestrada e a Autovía do Salnés.
Esta realízase na actualidade a través dunha calzada de dous carrís –uno por cada sentido da circulación–, pero cando termine esta terceira fase do macronudo pasará a dispor de catro carrís, dous para cada lado. A previsión é que estas obras se prolonguen ata finais de ano, de modo que a partir de xaneiro execútese a cuarta e última fase, consistente na conexión de todas as ligazóns, a instalación da sinalización definitiva e a apertura do nó ao tráfico.
O de Curro é o maior nó de comunicacións por estrada de toda Galicia, xa que servirá para enlazar unha autoestrada, ata tres autovías e varias vías secundarias. Ocupa unha superficie equivalente a uns 62 campos de fútbol ou a todo o centro urbano da cidade de Pontevedra, e estímase que pasarán por el máis de 20.000 vehículos diarios.
Trátase dunha das obras de enxeñería máis custosas e complexas de cantas executáronse en Galicia nos últimos anos. Houbo que rebaixar en 26 metros o monte de Curro, para o que se recorreu a explosións controladas –que se realizaron sobre todo en horario nocturno–, mobilizouse maquinaria especial, como unha retroexcavadora capaz de retirar catro millóns de quilos de terra dunha soa palada, e en moitos días chegaron a traballar simultaneamente na obra ata un centenar de obreiros. A obra lévana a cabo as empresas Copasa e Pontes e Calzadas, cun orzamento que rolda os 40 millóns de euros.
A actuación dividiuse por fases xa que era necesario manter o tráfico Vilagarcía-Pontevedra durante a mesma e non era posible habilitar unha estrada alternativa separada do ámbito de influencia do macronudo. A segunda fase terminou coa apertura da gran rotonda que na actualidade distribúe a circulación.