Segundo a entidade provincial, en Galicia hai uns 1.500 vehículos propiedade de afeccionados a esta modalidade (turismo 4×4) e a maioría non pertence a ningún club, por iso é polo que unha das finalidades da nova federación é agrupar a todos os clubs existentes, “defender e vixiar o uso razoable da contorna natural e representar aos seus asociados”.
A cita de onte en Barro fixo honra ao nome do municipio, xa que a choiva destes dous últimos días, aínda que escasa, se serviu para crear uns bulleirais no circuíto que fixeron aínda máis espectacular a competición. O Club Trazcion aproveitou os días festivos de Semana Santa para organizar unha infinidade de atractivos. Xa o venres realizouse unha ruta turística de dificultade media por diversos puntos de Monte Acibal, apta para todos os vehículos 4×4.
Para onte sábado, o programa incluía unha concentración no circuíto á que se engadía unha churrascada, á que podía asistir calquera interesado por un prezo de dez euros.
Unha nave que ocupaba de forma ilegal uns terreos nas inmediacións da ITV de
Barro foi recentemente demolida pola Xunta. O recinto estaba construído sobre chan rústico de protección, o que constitúe unha infracción “moi grave”, e a Axencia de Protección dá Legalidade Urbanística acometeu a derriba íntegra.
O organismo autonómico constatou as irregularidades nas que incorría esta edificación, construída fóra de ordenación e sobre unha parcela que non estaba destinada para ese fin. Tras iso fíxose cargo dos labores necesarios para restituír os terreos ao seu estado anterior e para iso requiriuse a completa demolición desta nave de grandes dimensións.
As tarefas levaron a cabo durante varios días e na actualidade están totalmente terminadas. Enmárcanse dentro da vintena de derribas xa levou a cabo a APLU ao longo de 2012.
Vivendas unifamiliares
Ademais da nave de Barro, esta axencia levou a cabo labores similares noutros municipios da comarca desde o 1 de xaneiro. Dúas vivendas unifamiliares en Sanxenxo, así como unha leira en Pontevedra na que se realizaron uns desterres desautorizados foron as principais accións.
A maioría das derribas que se realizaron este ano en Galicia vincúlanse a vivendas de particulares. Pero tamén se actuou sobre, ademais de instalacións industriais, outro tipo de construcións como galpóns, peches ou estruturas contrarios á normativa urbanística.
Un mozo de Barro foi detido pola Garda Civil despois de protagonizar unha temeraria fuxida durante varios quilómetros e chocar cun vehículo estacionado e co coche patrulla que lle perseguía. I.A.T., de 26 anos, ten, segundo fontes do instituto armado, o carné de conducir retirado ata o 2015 por dúas sentenzas xudiciais e conta con numerosos antecedentes policiais, na súa maioría por delitos contra a seguridade viaria, labores co mesmo turismo (un Audi A3 propiedades do seu pai), que foi intervido.
Este último suceso ocorreu o pasado venres. Unha patrulla deulle o alto na 
estrada de Pontevedra a Vilagarcía, á altura da Devesa. Tras facer caso omiso aos sinais, o mozo deuse á fuga a gran velocidade, «cunha condución manifestamente temeraria», pondo en perigo a varios condutores, ao realizar adiantamentos en curvas sen visibilidade e invadir o sentido contrario, polo que algúns tiveron que apartarse ou frear bruscamente. Desviouse logo por camiños de Campañó, onde perdeu o control do coche e produciuse o choque. Os axentes, que resultaron feridos leves, detivéronlle e onte o xuíz decretou a súa liberdade provisional.
A Xunta de Galicia saíu onte ao paso das manifestacións realizadas polo concelleiro do Concello de Pontevedra, César Mosquera, para “precisar e deixar claro que a actuación dos equipos de emerxencias na loita contra o incendio dunha nave industrial en Curro (Barro)” o pasado 28 de marzo “foi correcta e en todo momento existiu coordinación entre os numerosos medios que participaron no operativo”. Ademais, engaden que se cumpriron “os protocolos que marcan a pauta de actuación neste tipo de sinistros”. Mosquera cualificou estes días o dispositivo como “desastre” por unha suposta “falta de coordinación”. Cabe lembrar que como consecuencia do incendio faleceu un traballador da nave de Comercial Vilanova e outro cinco resultaron feridos. Outras dúas necesitaron asistencia médica.
Desde a Xunta aseguran que os bombeiros chegaron “con celeridade” ao lugar e 
que se foron sumando efectivos á loita contra o lume ata “compor un voluminoso operativo coordinado polo xefe de bombeiros do parque do Salnés, tal e como establece o protocolo”. “Os bombeiros levaron a cabo con celeridade e eficacia o seu labor, a pesar da dificultade no acceso á zona”, recalcan estas fontes oficiais do goberno galego. Na extinción do incendio participaron efectivos dos parques do Morrazo, O Salnés (Ribadumia e Vilagarcía), Silleda e do Porriño, todos cos seus respectivos vehículos. A isto hai que sumar os membros de Protección Civil de distintas localidades da provincia que empregaron camións motobomba. A Garda Civil, a Policía Autonómica e efectivos da Axencia Galega de Emerxencias completaron o dispositivo.
Participación da capital
Desde a Xunta recalcan que tamén “participaron na extinción do lume efectivos dos bombeiros de Pontevedra, que foron os primeiros en solicitar abandonar o lugar antes de que as chamas estivesen extinguidas e, de feito, nin controladas por completo”. “Neste sentido, a Xunta lamenta que fose necesario efectuar unha chamada telefónica aos responsables do Concello de Pontevedra para que mantivesen ao equipo desprazado na zona ata que se dese por controlado o lume, xa que a coordinación e a colaboración son fundamentais para facer fronte a este tipo de sucesos”, afirman desde o executivo autonómico.
A Xunta, que asegura “defender a profesionalidade e o bo facer dos bombeiros” , engade que a loita contra os incendios e a resposta ante as emerxencias “é un exemplo de servizo eficaz e coordinado no que colaboran as distintas administracións independentemente da súa cor política como queda patente nos consorcios de bombeiros” nos que participan Xunta, Deputación e Concellos.
Do banco dun campo de fútbol ao banco dos acusados da Audiencia Provincial 
de Pontevedra. Este é o camiño que percorrerá un futbolista dun club de veteranos da comarca, o San Antoniño de Barro, por unha agresión que protagonizou sobre o terreo de xogo. O fiscal solicita unha pena de dous anos e tres meses de prisión para este xogador por un delito de lesións con deformidade. Asegura que lle propinou unha patada na boca ao porteiro do equipo rival que provocou que a meta perdese dúas pezas dentarias.
Ocorreu o 30 de maio de maio de 2009 no campo de fútbol de Cobas, en Tenorio. Ese sábado disputábase un encontro do Grupo 5 da liga de Veteranos de Pontevedra que enfrontaba ao equipo local co San Antoniño. Asegura o fiscal que, como consecuencia dun lance do xogo produciuse un enfrontamento entre J. L. S., de 52 anos e porteiro do Tenorio, e un xogador do equipo visitante.
Saíu do banco
Foi nese momento, explica no seu escrito de acusación o Ministerio Público, cando o acusado L. A. V. M, xogador do San Antoniño que se atopaba no banco dos suplentes, dirixiuse cara ao porteiro e “movido pola intención de causarlle un menoscabo na súa integridade física, propinoulle unha patada na boca cando J. L. S. atopábase no chan”.
Quitáronlle dous dentes
Como consecuencia da agresión, o porteiro do Tenorio sufriu unha ferida inciso contusa no maxilar superior e fractura do incisivo central superior esquerdo, así como mobilidade no catro incisivos superiores. Engade o fiscal que a vítima da agresión necesitou asistencia facultativa por un estomatólogo que procedeu a extraer as dúas pezas dentais superiores centrais por resultar inviables.
O xuízo por esta suposta agresión celebrarase o vindeiro martes na Sección Segunda da Audiencia Provincial de Pontevedra.
Curiosamente, a hemeroteca recolle que aquel partido terminou con vitoria do equipo visitante, no que militaba o presunto agresor, por dous goles a un.
Solicita unha indemnización para a vítima de 8.075 euros
Tras extraer as dúas pezas dentarias que o porteiro do Tenorio perdeu por mor da patada que supostamente recibiu do acusado, os médicos tiveron que substituír ambos os incisivos por dous implantes. Esta operación tivo un custo de 6.495 euros, segundo o escrito da acusación pública.
Desta forma, o fiscal, ademais dos dous anos e tres meses de prisión polo delito de lesións con deformidade, solicita que o acusado abone ao porteiro que supostamente foi obxecto desta agresión unha indemnización por valor de 8.075 euros.
Custo da operación
Esta compensación sería de 210 euros polos días que tardou en curarse o xogador do Tenorio das feridas sufridas, outros 1.370 euros polas secuelas e finalmente os 6.495 que tivo o custo da operación cirúrxica para implantarlle os dous dentes que perdeu por mor da suposta agresión.
O informe do axente de Bombeiros de Pontevedra que estivo á fronte do retén desprazado ao incendio dunha nave industrial de Curro-Barro (no que o pasado día 28 morreu un traballador de 33 anos), desvela supostas incorreccións na coordinación do sinistro, a cargo doutros parques da provincia. Neste informe, o axente da base municipal indica que o xefe de Intervención rexeitou en varias ocasións o reforzo ofertado polos Bombeiros de Pontevedra porque “había persoal suficiente”. Todo iso aínda que a situación víase “descontrolada”, segundo indica o axente.
O funcionario revela no seu ateigado que no lugar observábase a un bombeiro cunha mangueira insuficiente para a intensidade das chamas, facendo fronte ao lume a un par de metros do cerramento da nave, “disparando un caudal ridículo e sen precisión algunha, a través dun oco no cerramento”.
Expón ademais que ante as súas demandas de información da situación e o ofrecemento a acometer o sinistro con outra estratexia, o responsable do servizo autonómico ordenoulle “” situarse “alén da nave”.
“En ningún momento da intervención o xefe do operativo preocupouse polas necesidades de auga do meu equipo, aínda sendo os únicos que estabamos a dar ataque interior (ao lume), expóndonos á calor e aos riscos inherentes a un incendio destas proporcións”, indica o axente noutro momento do seu informe.
Mosquera
O concelleiro do goberno local César Mosquera decidiu facer público este 
informe interno dos Bombeiros, para pór de relevo que a actuación “foi un completo desastre”. Mosquera afirmou que os responsables autonómicos estaban “moitísimo máis preocupados por almacenar alí supostos efectivos, para que os responsables públicos, conselleiro de Presidencia incluído, puidesen facerse unha boa foto, que pola profesionalidade á hora de actuar e coordinar os servizos para que fosen eficaces”. O edil nacionalista asegurou mesmo que desde a axencia autonómica requiriuse aos bombeiros do Morrazo e O Porriño “ata que alguén con máis sentido común decidiu chamar tamén aos de Pontevedra” e que os responsables da actuación “estiveron máis preocupados porque o conselleiro Alfonso Rueda e o alcalde de Barro saísen na foto, que en facer fronte á situación con eficacia”.
Mosquera indicou que deixou pasar uns días para realizar esta denuncia pública, porque o falecemento dunha persoa no sinistro condicionoulle para non facer unha crítica política sobre a xestión do accidente nas horas seguintes.
O concelleiro pontevedrés afirmou que o ocorrido no incendio da nave de Curro foi “un exemplo do que non se debe facer nunha situación así”.
Louzán: “É unha ocorrencia despectiva”
O presidente da Deputación, Rafael Louzán, lamentou onte as acusacións vertidas polo deputado provincial e concelleiro do BNG en Pontevedra, César Mosquera. Cualificounas de “unha ocorrencia despectiva en plena Semana Santa” e aconsellou ao edil pontevedrés que “se ocupa dos problemas do seu concello, que son moitos e deixe que os demais nos encarguemos das nosas responsabilidades”.
Louzán, que foi unha das autoridades presentes no incendio de Curro xa que algúns dos parques participantes dependen da Deputación, tivo palabras de recordo e respecto ao operario falecido, Juan Ogando, e para todos os bombeiros da provincia, aínda que non quixo entrar a opinar sobre se o dispositivo despregado naquel incendio: “Podemos valorar se a actuación foi mellor ou non, pero o que está claro é que todos os medios estiveron a disposición”.
A polémica pola suposta descoordinación nos labores de extinción do incendio nunha fábrica de portas de Barro, que deixou unha vítima mortal, escribiu onte un novo capítulo ao transcender o contido dun informe dos Bombeiros de Pontevedra. No documento apúntase que, ao recibir unha alerta do 112 e da Axencia Galega de Emerxencias (AXEGA), decidiron desprazar a un bombeiro nun vehículo bomba abastecedora.
Unha vez no lugar do suceso, o xefe do operativo «comunícalle que non 
necesita máis medios humanos». Con todo, minutos despois, desde AXEGA volveron requirir máis persoal, polo que o xefe de quenda púxose en contacto co bombeiro. Este, sempre segundo o informe, informa que aínda que hai persoal suficiente, «parece que o incendio se segue propagando sen que as accións dos equipos alí presentados fornezan efecto».
Ante esta apreciación, requiríuselle que volvese entrevistarse co xefe do operativo. Aparentemente, indicoulle que «non é necesaria a nosa presenza», pero, ao mesmo tempo, apuntoulle que «xa veñen os do Morrazo e Pontevedra». O oficial xefe da capital ordenou acudir a Barro á totalidade do retén cando o seu subalterno indicoulle que a situación «parece descontrolada».
O cabo á fronte desta unidade lamenta que, nada máis entrevistarse co xefe do operativo, este limitásese a indicarlle que nos situemos no lado oposto ao que se atopa el». O pontevedrés decidiu seguir unha das mangueiras, o que lle permitiu localizar a un compañeiro doutro servizo «disparando un caudal ridículo, e sen precisión algunha, a través dun oco no cerramento». Engade que lle aconsellou achegarse máis ao lume para combatelo directamente.
No informe apúntase que o cabo intentou transmitirlle ao xefe do operativo a súa opinión sobre a estratexia a seguir: «Ordénoche que che vaias para o outro lado», foi a súa contundente resposta.
Neste sentido, critica que, en ningún momento, comunicóuselle ningún tipo de estratexia, nin o número de profesionais, nin a cantidade de auga dispoñible. «Nin tan sequera informa das tarefas que quere que desenvolvamos», apunta con ton lacónico.
Non foron as únicas disfuncións que os bombeiros apuntaron. Así, relatan que se atoparon con moitas dificultades para alcanzar o foco de lume debido «á existencia de turismos estacionados en ambos os lados do estreito viario que dá acceso á fábrica», o que motivou que fosen retirados cun guindastre.
«A actuación foi un desastre», sinalou onte o concelleiro César Mosquera. Remarcou que «houbo moitisima máis preocupación por almacenar alí efectivos (…) para que vos responsables, incluído ou conselleiro, se poideran facer a foto que por coordinar vos servizos para que fosen máis eficaces».
O Xurado de Expropiación de Galicia resolveu a concesión de indemnizacións que suman máis 46.000 euros a unha relación de seis propietarios de parcelas e bens particulares intervidos para poder executar a obra de construción do chamado macronó viario en Curro, entre Barro e Meis.
A resolución coñecíase nos últimos días e afecta a chan integramente
situado no termo municipal meisino. Trátase dunha das relacións con maiores indemnizacións dende o inicio do goteo pagamentos de prezos xustos aos titulares de bens intervidos para esta obra.
O acordo de fixación dos prezos compensatorios por bens intervidos foi remitido aos interesados nos últimos días, ademais da correspondente inserción no Boletín Oficial da Provincia de Pontevedra (BOP).
Entre os seis propietarios de terreos en cuestión, o importe dos pagamentos de compensación varía entre os 3.174 euros para o que percibirá menos ata os 28.951 para o propietario que recibirá a suma maior, en función do ben e superficie afectados.
A resolución do Xurado de Expropiación pon fin, así á vía administrativa por estes bens intervidos. Os afectados aínda poderían interpoñer recurso contencioso administrativo ou de reposición se consideran insuficiente o aboamento ou non comparten algún aspecto do proceso.
Pola súa banda, seguen adiante as obras de construción do chamado macronó, que afrontan a considerada fase final dos traballos para a súa conclusión prevista cara a final de ano. Dende hai uns meses, compaxínanse os traballos coa apertura parcial do nó ao tráfico. Deste modo, a macroglorieta de 200 metros de diámetro funciona xa a pleno rendemento e tamén parte do paso inferior entre a autoestrada AP-9 e a Autovía do Salnés, aínda que restrinxida a vía a dous únicos carrís (un por sentido) dos catro que están previstos ao termo dos traballos. O paso superior, o elevado sobre a rotonda, corresponde ao único segmento construído da futura autovía Vilagarcía-Pontevedra, proxecto que quedou aparcado, ao igual que o chamado “nó pequeno” ou enlace menor, na estrada PO-531 entre a localidade arousana e a capital provincial.
As últimas novidades trasladadas dende a administración foron que ambos os dous proxectos quedarían en suspenso, polo menos, ata a conclusión do nó maior, obra considerada “prioritaria”. O primeiro tramo da nova autovía foi xa adxudicado, pero non hai data prevista de inicio de obra.
Só trece municipios da provincia de Pontevedra poderán abrir as súas furanchos unha vez entre en vigor a nova normativa que regulará o funcionamento destes establecementos tradicionais e que, actualmente, está a preparar a Consellería de Presidencia. O decreto só tivo en conta ás localidades nas que había establecementos deste tipo legalizados. Un requisito que, no Salnés, só cumprían Cambados e Sanxenxo e, na zona de Pontevedra, Bueu, Marín e Vilaboa. Os concellos afectados xa han presentando as súas correspondentes alegacións.
Segundo os datos da secretaría xeral de Turismo, en toda a provincia de
Pontevedra só existían un total de 156 furanchos ou loureiros. En concellos como Meaño, berce destes establecementos e que se encargou de pór de moda estes locais, non había ningún inscrito no rexistro oficial. Tampouco en Ribadumia, en Poio ou en Pontevedra capital. O problema é que, agora, foi este rexistro o que utilizou Presidencia para determinar en que concellos había «tradición furancheira» e, polo tanto, autorizábanse estes locais.
O borrador co que está a traballar a Xunta só inclúe a trece municipios. No Salnés, só Cambados e Sanxenxo poderán autorizar este tipo de locais. Na contorna de Pontevedra a súa existencia0 queda limitada a Barro, Vilaboa, Marín e Bueu. Meaño, Meis, Ribadumia, O Grove, Vilagarcía e Vilanova quedan, desta forma, fóra desta nova normativa. Curiosamente trátase de concellos nos que hai tradición vitivinícola e, polo tanto, ponse en marcha numerosos furanchos. Aínda que non hai datos oficiais, calcúlase que entre Ribadumia e Meaño pode haber ao redor de medio centenar destes locais. Menor é a incidencia en Vilanova ou no Grove, aínda que si que existen estes establecementos tradicionais.
Na comarca de Pontevedra sucede o mesmo en Poio e na capital de provincia. Calcúlase que, en total, hai uns corenta locais deste tipo que, unha vez entre en vigor o novo decreto, terán que desaparecer.
Segundo explica o portavoz dos furancheiros da provincia, José Luis Videira, só se tivo en conta a aqueles municipios nos que xa había furanchos legalizados de acordo co decreto que agora está en vigor. O mesmo argumento ofrecen na Consellería de Presidencia. Por iso agora serán os concellos os que teñan que presentar as súas correspondentes reclamacións e esperar a que a Xunta téñaas en conta. Para iso deberán demostrar que contan cunha ampla «tradición furancheira».
Suma e segue. Pontevedra e a súa comarca rexistran, unha vez máis no mes de marzo, cifras marca de parados: 8.918 desempregados na cidade do Lérez e 21.043 no conxunto da comarca, entendida como unha área integrada por catorce municipios: a capital, Marín, Vilaboa, Poio, Sanxenxo, Barro, Cotobade, Ponte Caldelas, Campo Lameiro, A Lama. Caldas de Reis, Cuntis, Moraña e Portas.
Os servizos e a construción consolídanse como os sectores provedores de parados por excelencia en Pontevedra, unha cidade que ten no comercio e hostalería e no emprego público dous alicerces fundamentais da súa economía. “Mentres que o consumo non levante cabeza tampouco o van a facer os servizos que se articulan ao redor de pemes” apuntaba onte o
presidente da Asociación de empresarios da pequena e mediana empresa (Aempe) de Pontevedra, José María Corujo, que tamén agarraches con preocupación ao descenso de contratacións na administración pola política de axuste orzamentario, o que afasta a potenciais clientes dos negocios locais.
Os 8.918 demandantes de emprego rexistrados a 31 de marzo nas oficinas do Servizo Público de Emprego-Inem de Pontevedra son 102 máis que os inscritos o mes anterior ou o que é o mesmo produciuse un incremento do 1,5%. Esta porcentaxe elévase ao 12,9% se se toma como o mes de marzo de hai un ano cando os parados da cidade sumaban a que entón tiña o sinal de cifra marca: 7.899, é dicir, 1.019 menos que na actualidade.
Pola súa banda na comarca pontevedresa non se lembra unha cifra de desempregados que superase a barreira das 21.000 persoas. Do seu catorce concellos só dous, Marín e Sanxenxo, escápanse en marzo aínda que sexa lixeiramente á liña ascendente no paro. No primeiro, con 2.722 desempregados contabilízanse 22 menos que no mes anterior en tanto que no segundo dos concellos o descenso foi de 26, situándose os demandantes de emprego en 1.832.
As contratacións e formalizadas en Sanxenxo, epicentro turístico das Rías Baixas, deixa traslucir a apertura dos primeiros establecementos hostaleiros e hoteleiros da zona que se preparan para recibir aos visitantes da Semana Santa. As súas previsións falan dunha ocupación do 65%, que podería chegar ao 70% coas reservas de última hora, nos días festivos e fin de semana seguinte.
Nos outros doce concellos da comarca o número de parados incrementouse en 288 persoas respecto ao mes anterior, en cifras que oscilaron entre un desempregado máis en concellos como barro ou Campo Lameiro aos 102 novos parados contabilizados en Pontevedra ou os 39 rexistrados en Caldas de Reis ou en Poio.
Os servizos pero tamén de maneira significativa a industria están detrás do aumento do paro na comarca de Pontevedra. A profunda crise de sectores como a construción naval, os vaivéns no da automoción e o desastre do téxtil explican a caída do emprego industrial que tivo na comarca un repunte momentáneo nas contratacións coa parada técnica anual de Ence.
Corujo (Aempe): “Vaise freando a caída aínda que aínda falta”
As grandes empresas están incursas en reaxustes, a construción e os servizos non tocaron fondo e a industria capea o temporal con maior ou menor fortuna “e non vén do último mes”. É o diagnóstico que fai o presidente de Aempe-Pontevedra, José María Corujo, que considera que “non existen varitas máxicas para reactivar a economía pero están a darse os pasos para articular solucións. Por exemplo, a reforma laboral eu non a vexo tan mala”.
Corujo Seguido cre que “se vai freando a caída do paro aínda que aínda falta para investir a tendencia” e tamén detecta signos esperanzadores: “asoman proxectos de emprendedores”.
O presidente de Aempe recoñece que “as cifras de paro coñecidas son preocupantes” pero non sorprendentes pero, insiste en que “será coa reactivación do consumo cando podamos iniciar a senda da recuperación, polo menos nas pemes que represento”.
Vidal (UXT): “Son datos demoledores e irán a peor”
“Son datos demoledores e irán a peor”. É a contundente valoración dos datos do paro do secretario comarcal de UXT-Pontevedra, Ramón Vidal, quen ve na reforma laboral un novo instrumento para seguir engrosando as listas de desemprego e precarizar o traballo con salarios máis baixos e máis inestabilidade.
“A industria e a construción non tocaron fondo e os servizos están hipotecados pola restrición do gasto polos futuros incertos que se poidan presentar” explica Vidal Trillo.
“A Xunta da austeridade recortou 22 millóns de euros dos orzamentos de
prevención e extinción e, ante unhas condicións climáticas excepcionais, non adoptou medidas excepcionais. É a loita contra o déficit culpable do incendio das Fragas? Non, pero a redución da débeda é prioritaria sobre outras cuestións… Tan absurdo como certo. A Xunta da austeridade segue co obsceno eufemismo de “tempada de incendios” coma quen fala de ocupación hoteleira, e os traballadores están na casa mentres os montes arderon xa en febreiro. Manipula e censura, relea en hectáreas queimadas, minte e evita pronunciar “Fragas do Eume”: é máis preciso dicir Concello da Capela, claro… Tampouco introduce nas informacións algúns
datos relevantes, como por exemplo que os tres focos simultáneos do incendio comezaron máis ou menos por onde se sitúa o proxecto de crear unha mina de andalucita… Igual que no 2006 os incendios se concentraban naquelas zonas do territorio con maior densidade de poboación (relación coa especulación inmobiliaria…?
Negar os intereses económicos como causas dos incendios de hoxe en día, xunto con todas as xa citadas, é un engano que busca protexer as verdadeiras miserias deste sistema. O negocio non entende de parques naturais, nin de patrimonio común, nin de pór en risco á propia poboación (non digamos xa a fauna ou a flora. Quen está ao servizo do negocio, tampouco. Quen goberna este país dende a distancia, tanto física como sensorial, nunca entenderá o irreparable desta perda.
Ponse en marcha, dende xa, a maquinaria de reparación a base de investimentos, visitas institucionais, anuncios, etc. Alguén se acorda do Prestige?”
Moitos de nós preguntámonos onde está agora aquela Asociacion presidida polo alcalde de Barro, o Sr. Landín, chamada “SOS contra o Lume” que tan ferventemente defendia o monte galego, organizaba manifestacións e visitas a Bruxelas ou propoñía reforestar os terreos queimados con eucaliptos, onde andaran?, xa lle pasou a lideira ecoloxista ou será que goberna o PP na Xunta?, “Sos contra o lume”, manifestádevos.
NOTICIAS DE BARRO 