Mañán xoves día 14 de novembro ás 20:00 horas terá lugar, no Auditorio Municipal de Caldas de Reis, unha nova asamblea da Asociación de Emigrantes Retornados Ulla Umia. Entre os puntos da orden do día está a organización dunha nova concentración fronte a Subdelegación do Goberno de Pontevedra e a Deputación de Pontevedra o vindeiro martes día 26 de novembro. Así mesmo tamén se informará aos socios da reunión con Pedro Puy que tivo lugar o pasado luns no Parlamento de Galicia.

O momento do ano propio para a mata é o inverno, desde o San Martiño (11 de novembro) ata febreiro, antes do entroido^[3]. Os fríos deste tempo resultan fundamentais para unha adecuada conservación da carne.

Para a elección do día da mata tíñanse presente o estado da lúa e mesmo o día da semana, pero parece que non sempre se seguen os mesmos criterios. Crese que se a lúa está en cuarto crecente, a carne aumentará no salgadoiro, mentres que se se fai cando está minguante, a carne diminuirá e criará vermes^[4]; outros cren que se hai lúa nova se estragará a carne, crenza que tamén se aplica á lúa chea^[5].

Tradicionalmente evítase matar en martes^[6] e, nalgunhas comarcas de Lugo, tampouco se fai en domingo nin en venres. Como norma xeral, aconséllase para este día un tempo moi frío, de xiada, e seco.

Tamén decide a data, obviamente, o estado de ceba do porco, buscándose preferentemente pesos de 100 a 130 kg de peso vivo, ó que se chega nesta forma de cría ó cabo de 10-12 meses^[7]. Antes, cando o touciño e o unto tiñan moito máis aprecio do que teñen agora, matábanse animais maiores, citándose casos de porcos de dous anos e 250 kg de peso^[8].

A mata esténdese realmente ó longo de tres días consecutivos: o primeiro mátase o porco, o segundo pártese e o terceiro acondiciónase para a súa conservación no sal ou convertido en embutidos.

http://gl.wikipedia.org/wiki/Mata_do_porco

Nin o custo do terreo, nin a empresa coa que se está negociando, nin os detalles da operación. O alcalde de Barro, José Antonio Landín, só aclarou onte que o tema si se debateu en Pleno, onde se lle facultó para realizar unha posible compra do citado chan en nome do Concello, e que «a oposición, por non variar, votou en contra, porque nós tratamos de traballar polo Concello, e eles de torpedear e de botar terra por enriba de calquera cousa que poida ser boa para os veciños».
O alcalde non quere polémicas, pero non considera que sexa o momento de arroxar máis luz sobre a operación de compra. A negociación, ou tramitación, podería estar aínda en marcha e Landín considera que ata a oposición debería «ter estado calada uns días máis». Pola súa banda, non falará «ata ou momento que sexa oportuno, se realmente sae adiante este asunto». O impedimento para pedir o anticipo á Deputación, en todo caso, non impediría a compra a curto prazo.
O alcalde parece convencido da decisión de comprar este chan, obxecto de polémica por ser adquirido polo ex máximo accionista do Pontevedra, Nino Mirón, fai máis de sete anos para iniciar a construción da cidade deportiva. As trabas da comunidade de montes local e as dificultades de recalificación lastraron aquel proxecto, antes de que a crise acabase de rematalo e os problemas do Pontevedra empezasen a facer máis urxente satisfacer outras débedas e necesidades.

O Concello de Barro fíxose cos terreos embargados ao Pontevedra CF no monte de Rapadiño, en Perdecanai, por 81.000 euros, unha operación criticada pola oposición, xa que “aínda que é certo que se comprou a un prezo moi baixo, o Concello segue escondendo a finalidade desta compra”, apuntan desde o grupo municipal socialista.

“Por esta actitude votamos en contra desta operación no pasado pleno municipal”, explican. Ademais, “hai que ter en conta que este Concello aínda ten pendente pago de expropiaciones desde o ano 2007 e agora alegremente gástase así o diñeiro”, engaden.

Pola súa banda, o grupo municipal do BNG tamén se situou en contra desta adquisición. “Non é razoable cando a administración local malamente pode pagar as nóminas dos funcionarios, cando é incapaz de investir en mellóraa dos servizos públicos nin paga as débeda que ten”. Neste sentido, os nacionalistas tamén recordaron os 100.000 euros pendentes de pago e correspondente ás propiedades expropiadas aos veciños de Barro.

“O máis preocupante é que o goberno local recoñece que non sabe para que quere este terreo. A única explicación que ofrece é que lle parece barato e que xa se verá o que se pode facer”. No entanto, engaden, “tampouco sabe como se vai a pagar”.

http://galego.farodevigo.es/portada-pontevedra/2013/11/10/barro-compra-terrenos-embargados-pontevedra/911750.html

Un total de 120 personas participaron ayer en Barro en la charla impartida por el jefe de Neurología del CHOP, Manuel Seijo, dentro del convenio firmado entre la Diputación de Pontevedra y el Colegio Oficial de Médicos para impartir charlas informativas sobre la enfermedad de Alzheimer en 42 ayuntamientos de la provincia.

En su intervención Seijo destacó que este mal afecta en la provincia a unas 15.000 personas y dijo que, cada año, se detectan unos 2.000 nuevos casos en el conjunto de las tres áreas sanitarias de Pontevedra.

El jefe de Neurología del CHOP respondió a numerosas preguntas de un interesado auditorio y subrayó que la diagnosis temprana del Alzheimer es fundamental para paliar sus efectos. “Por eso, la labor de información y divulgación es fundamental pues, la mayoría de las veces, esta enfermedad, que es la 3ª causa de mortalidad entre personas de avanzada edad, se diagnostica con retraso”, afirmó.

El ciclo de conferencias sobre el Alzheimer continúa hoy en Ponte Caldelas, a las 18:30 horas, y continúa la próxima semana en Meaño (el lunes 11 a las 19:00), en Redondela (el martes 12, a las 17:30), en A Illa  de Arousa (el miércoles 13, a las 18:30) y en Cotobade (jueves 14, a las 19:00).

En las sesiones realizadas hasta ahora se constata un alto interés y una muy notable participación, sobre todo de personas  mayores de 60 años.

http://www.depo.es/web/edepo/-/noticia-120-personas-participan-en-barro-en-una-charla-sobre-alzheimer-impartida-por-el-jefe-de-neurologia-del-chop

O paraninfo do IES Val Inclán acollerá o próximo día 11 a presentación de “Pontevedra nos anos do medo”. Trátase dun acto organizado pola Librería Paz e Edicións Xerais para dar a coñecer unha obra que resume anos de investigacións centradas na represión levada a cabo na comarca tralo golpe militar de 1936. “Esta zona”, indica o autor, “non foi especialmente castigada, non máis que outras cidades, por exemplo para o nivel da cidade Tui sufriu unha represión forte, Ferrol tamén ou Vigo, Pontevedra foi unha cidade na media, o esperado”

-Tras anos de estudos e traballos sobre a represión que conclusións saca?

-Hai moitas, pero unha destacada é o papel fundamental que tivo a Garda Cívica, polo menos un sector dela, na represión, máis posiblemente que Falange, esta foi nos primeiros tempos. En segundo lugar hai que destacar o papel que tiveron moitas persoas que non son tan coñecidas en Pontevedra como poden ser Bóveda ou os do 12 de Novembro e que precisamente eclipsaron a toda unha serie de militantes obreiros e agrarios que foron tamén reprimidos e que é interesante dalos a coñecer.

-Cales son as cifras dos paseados e fusilados en consellos?

-Temos datos sobre os tres anos fundamentalmente, e hai que ter en conta que sempre son cifras mínimas, de modo que sempre teremos a posibilidade de descubrir algunha máis, e apuntan a que hai algo máis de 70 paseados e despois fusilados en consellos de guerra son sobre 140.

-Pontevedra centralizaba os consellos de guerra?

-Si, Pontevedra era a cabeza dunha zona xudicial, a do norte da provincia, celebrábanse aquí moitos consellos de guerra e iso levaba consigo que tamén os paseos de xente que non era de Pontevedra tamén fosen un número importante, íanos a buscar ao cárcere por exemplo e o máis normal é que xa os matasen aquí.

-Falouse durante anos de que a guerra civil aproveitouse para resolver rifas etc iso foi real ou considera que o que houbo é unha estratexia organizada de represión?

-Non, non é real, o que non podemos negar é que nalgún caso houbese rifas, pero en todo caso aproveitáronse e valíanse dunha situación política que o facilitaba e que as vítimas foron sempre persoas comprometidas políticamente, é algo que está totalmente claro, é outro dos grandes mitos, o de que todo foi por rifas.

-É outro tópico que as vítimas non participaban políticamente?

-Outro mito efectivamente, incluso os propios familiares dincho ás veces “non, eles non fixeron nada”, “foron amizades…” E non, era xente que participou políticamente, que moitos deles foron elixidos en comicios libres, moitos deles fixeron uso dos seus dereitos militando en federacións obreiras ou agrarias para defender dereitos dos traballadores etc.

-A que sectores afectou especialmente a represión?

-A todos os sectores, a unha burguesía que militaba en partidos do que era o centro e centroesquerda clásica, burguesa, como Esquerda Republicana ou Unión Republicana, e despois a xente máis de esquerda que militaba no Partido Socialista, no Partido Comunista, que tiña bastante influencia na Federación Agraria e a Obreira. E en canto ao número máis a sectores obreiros e agrarios.

-Ademais dos paseos, consellos etc adoptou outras formas a represión?

-Si, é que hai outras forma de represión que son as que ás veces pasan desapercibidas, aquí houbo unha represión de tipo económico por estudar, é unha das grandes tarefas a realizar no futuro, separadamente das multas, das incautaciones, había toda unha serie de colectas e donativos que en teoría eran voluntarios pero na práctica eran obligatorios e iso deu lugar a todo un entramado económico que está aínda sen estudar a fondo. Despois hai unha represión de tipo ideolóxico, a participación da Igrexa como legitimadora do golpe militar e o control social que exerce, sobre todo a nivel de educación; tamén está a represión aos funcionarios, ás mulleres, que é outro dos grandes temas ocultos, moitas veces pola propia natureza da represión, que non se quere contar nin falar diso, e que incluíu un modo directo senón tamén indirecto, por exemplo mulleres de presos ou de condenados que por encima lles incautaron bens e impuxéronlles multas.

-Máis de 80.000 vítimas continúan sepultadas nas cunetas…

-É algo que me parece mal, si os familiares queren darlle enterro nos cemiterios creo que se lles debe axudar, hai que facilitarlles todo, primeiro localizar os lugares e posteriormente facilitar que os poidan trasladar, non é justificable que no século XXI teñamos os mortos nas cunetas.

-Hai na provincia de Pontevedra ese tipo de enterramentos?

Si, moitos foron excavados, aquí a nosa zona os sitos máis próximos dos que temos noticia son en San Andrés de Xeve, con 5 ou 6 persoas, e tamén en Tenorio, no cemiterio, pero as fosas nos cemiterios son malas de excavar porque se reaprovecha o terreo e mestúranse restos. Na provincia non quedan moitas fosas sen excavar, o que si quedan son lugares nos que houbo enterramentos e non o sabemos, porque sabemos de persoas que si as mataron e os seus corpos nunca apareceron, non sabemos onde as enterraron.

Aparecen restos humanos en una fosa común en Barro, donde trabaja la Asociación para la Recuperación de la Memoria

http://noticiasbarro.com/2009/10/21/aparecen-restos-humanos-en-una-fosa-comun-en-barro-donde-trabaja-la-asociacion-para-la-recuperacion-de-la-memoria/

“Memoria Histórica” exhuma los primeros restos de una fosa común localizada en Curro-Barro

http://noticiasbarro.com/2009/10/21/memoria-historica-exhuma-los-primeros-restos-de-una-fosa-comun-localizada-en-curro-barro/

http://galego.farodevigo.es/portada-pontevedra/2013/11/08/injustificable-siglo-xxi-tengamos-muertos/910626.html

Segun as estadisticas ofrecidas polo INE a 1/9/2013 habia censados no extranejero 746 emigrantes cuxo orixe ou residencia é o municipio de Barro.
O Censo Electoral de Residentes Ausentes (CERA) contén a inscrición dos españois residentes no estranxeiro que reúnen os requisitos para ser elector. Estar inscrito en devandito censo permite exercer o dereito de voto nas eleccións xerais, autonómicas, municipais e ao Parlamento Europeo. Os españois que residen no estranxeiro deben estar inscritos no Rexistro de Matrícula de Españois do Consulado Xeral que corresponda de acordo ao seu domicilio e á súa vez a inscrición no C.E.R.A. é obrigatoria para todo nacional inscrito como residente nese rexistro.

A continuación mostramos a evolución dos ultimos anos do numero de emigrantes censados no estranxeiro de Barro, e de toda a provincia de Pontevedra.