AMOR RUIBAL (‘OBRA VIVA’)

Pedro Gómez

Amor Ruibal é a figura do canónigo galego, excepcional en toda a historia do pensamento filosófico-teolóxico universal e única no que se refire ao marco de Galicia (nacido no pueblecito de Pontevedra Barro-Moraña). Apartado da vida e ruído alleo á xeración do 98, á que con todo pertencía, foi un sabio erudito, autodidacta e irónico, sobre xeito independente. Na súa figura quíxose ver a un profeta do estructuralismo que soubo abrir o cristianismo a todas as correntes novas, rompendo a máis ríxida escolástica. E isto en tempos de cambio do século (último do S. XIX ao XX) época da eclosión da corrente modernista coa correspondente sanción pontificia -encíclica Pascendi e o decreto Lamentabilis principalmente- coa resposta ás cuestións suscitadas polo pensamento ilustrado romántico do século XIX. No medio dun amplo e complicado spectrum xurdido con forza e originalidad no noso paisano Anxo Amor Ruibal (cun perfil de Pardo de Guevara, director do Instituto de Estudos Galegos Pai Sarmiento). Ao mesmo tempo que presenta o estudo -Tese doctoral- de José Leonardo Lemos Montanet (o bispo electo de Ourense) na súa ‘Obra Viva’ de Anxo Amor Ruibal.

O profesor Lemos investiga e quere achar un fundamento antropológico-telúrico ata agora descoñecido. Utiliza para iso a linguaxe marinero (natural de ríaa ferrolana de Barallobre, a través do concepto da obra viva, chámaselle así a esa parte da nave que non se ve pero sen a cal é imposible que o barco flote e deslícese), usa un ‘tropos’ coñecido pero orixinal despois de que o reviste do seu idiosincrasia eminentemente mariña. A obra citada utiliza os seus títulos en latín e dividido en catro partes cun epílogo, no que sobresaen apotegmas de carácter filosófico, histórico, ético e teolóxico.

Esta forma de chegar ao hontanar telúrico-humano, do que brota o pensamento dos filósofos, non é algo novo dentro da historia da filosofía. Dentro da xeral originalidad desta obra hai algo que non ha de pasar desapercibido, refírome á germanofilia. Manifesto dos 93 intelectuais subscrito o 14 de agosto de 1914, a este aludido manifesto internacional adheriuse o pensador galego plasmado na obra que comentamos. Un estudo caracterizado pola originalidad do seu método e contido.

Deixar un comentario