ANXO MARTÍNEZ – MEIS Os directivos de tres comunidades de montes do Castrove estarían dispostos a aceptar a planta de biomasa á que se opoñen os veciños de San Lourenzo de Nogueira, en Meis.
Antonino Martínez, de Armenteira, Claudio Quintillán, de Rega dous Agros (Combarro, Poio), e Celso Sánchez, de Campañó (Pontevedra) aseguran a título particular que a planta de biomasa é necesaria e que estarían dispostos a aceptala nas súas parroquias. Iso si, aclaran que se trata de opinións particulares, que terían que ser referendadas pola maioría dos comuneiros nunha asemblea.
Sexa como for, o sentir da maior parte de comunidades de montes da área é que a planta é necesaria, e de feito é un dos puntos que figuran na orde do día da reunión que os directivos da Mancomunidade do Castrove celebran esta tarde en Curro (Barro).
O representantes de Combarro e presidente da mancomunidade, Claudio Quintillán, sostén que “a planta debe vir para a zona de Ou Castrove. O que hai que facer é vixiala, e asegurarse de que o proxecto non se poida modificar nun futuro”. É máis, Quintillán lembra que a mediados da década pasada as 14 comunidades de montes do sur do Salnés e da franxa de Castrove que dá á ría de Pontevedra celebraron unha asemblea na que se acordou por unanimidade a necesidade de dispor dunha industria destas características na comarca.
Tamén votaron a favor os representantes de San Lourenzo, aínda que naquel momento aínda non se sabía en que lugar íase a situar a factoría. “Na reunión de mañá (por hoxe) imos falar da planta de biomasa, porque se a Mancomunidade estivo no seu día de acordo con que viñese para aquí agora temos que analizar a situación”. Ademais, agrega Quintillán, “tras os incendios de 2006 os montes de Castrove teñen un exceso tan grande de biomasa que o custo do traslado sería inasumible tanto para os particulares como para as comunidades”.
Entre tanto, Antonino Martínez, de Armenteira (Meis), expón que “nós a veriamos ben, e creo que calquera comunidade de Castrove aceptaríaa. A planta xera empregos, ingresos económicos polo aluguer e axudará a ter máis limpo e coidado o monte”. Finalmente, Celso Sánchez, de Campañó, afirma que “me parece ideal que veña unha planta para recoller os restos do monte. Hai que ter en conta que as industrias son necesarias. O que hai que mirar é que a planta reúna as condicións que esixe a normativa”. Sánchez opina que as discrepancias poderían resolverse de haber vontade de facelo.
A empresa Montelimpo quere construír unha planta de xeración de enerxía eléctrica no polígono industrial de Barro–Meis, que funcionaría coa combustión de restos forestais, agrícolas e de xardinería. O proxecto é de 10 megawatios –o que significa que sería unha das plantas de biomasa con máis potencia de Galicia– e a Consellería de Industria deulle inicialmente o visto e prace, aínda que aínda faltan os permisos finais. Ence quixo crear unhas instalacións destas características na súa factoría de Pontevedra, pero a Xunta de Galicia opúxose, optando posteriormente polo proxecto de Montelimpo en Meis.
Pero a iniciativa empresarial atopouse cun obstáculo. A maioría dos comuneiros de San Lourenzo de Nogueira non queren a planta, pois temen que arruíne os mananciais de auga de que se nutre boa parte da parroquia e que as partículas en suspensión froito da combustión da maleza e a madeira acaben xerando po molesto para as persoas e daniño para os cultivos agrícolas e os viñedos.
De feito, a comunidade de montes de San Lourenzo presentou unha alegación ao proxecto, e recolleu tamén as queixas doutros veciños da parroquia e de lugares próximos, como Curro, Romai (Portas) ou San Tomé de Nogueira (Meis). O presidente de San Lourenzo, Silvino Magariños, calcula que en total se presentaron preto de 600 alegacións. E reitera as dúbidas dos seus conveciños. “O concello organizou unha reunión cun enxeñeiro de Montelimpo, e aínda que nos deu explicacións e dixo que non vai ser prexudicial, a xente segue desconfiando”. De todos os xeitos, non pecha a porta a un cambio de opinión, a condición de que a parroquia tivese garantías plenas de que a planta non será daniña.
Así mesmo, Silvino Magariños asegura que a industria non se situaría en terreos dun polígono –varrido polo macronudo de Curro–, senón de monte comunal e ata particular.

MAIS IMFORMACIÓN, PREME AQUI.