Se vio por última vez ayer (jueves 15/10) a la tarde por la zona de Agudelo (Barro).
Se llama Dino
Si alguien lo ve, por favor avisad 662158761
Gracias!
Se vio por última vez ayer (jueves 15/10) a la tarde por la zona de Agudelo (Barro).
Se llama Dino
Si alguien lo ve, por favor avisad 662158761
Gracias!
Estes días, apareceu esta cadela na Parroquia de Curro (Barro).
Compartide, a ver si aperecen os donos.
Unha canteira abandonada que a choiva converteu nunha inmensa lagoa. Un silencio sepulcral. Centenares de ollos observando os movementos dos poucos intrusos que coñecen este fantasmagórico e recóndita paraxe de Barro e que se atreven a visitalo. Podería ser o inicio dunha película de terror, pero son as consecuencias da actividade industrial.
Un antigo xacemento de xabre en Agudelo que hai dúas décadas traballaba a pleno rendemento é agora unha lagoa na que proliferan uns coñecidos invasores dos ríos e encoros españois, o cangrexo vermello americano.
Un rápido paseo pola beira deste estanque, que supera o milleiro de metros cadrados, basta para descubrir a varios exemplares deste indomable crustáceo, que non dubida en presentar batalla a calquera que se atreva a cazalo. Con todo, o seu bravura e habilidade coa súa única pinza non son armas suficientes para facer fronte aos seus famentos depredadores. Gaivotas, raposos e humanos especializáronse na captura do cangrexo e os restos destas encarnizadas batallas quedan patentes tamén na beira da lagoa, onde xacen os americanos máis débiles.
Ninguén sabe como chegaron a este lugar, pero apropiáronse del. E moitas persoas celébrano, pois son varios os veciños que acoden a miúdo ao lago para tratar de facerse cun puñado de cangrexos cos que aderezar os seus arroces ou preparar un variado salpicón. No entanto, outros barrenses teñen máis reservas. «Nesas augas estancadas, eu non me fiaría moito», confesa un veciño ao ser cuestionado si atreveríase a comelos.
A presenza destes invasores, que noutros lugares acabaron cos cangrexos de río autóctonos, xa foi posta en coñecemento das autoridades ambientais de Galicia por parte do Concello. Con todo, o rápido despregamento deste crustáceo por toda a xeografía galega serviulle a estes americanos para desprenderse da etiqueta de invasores, polo que xa non son perseguidos.
Si que están preocupados no Concello pola seguridade nesta vella canteira, á que se chega a través dun camiño de terra desde o polígono industrial de Curro . No Concello sondan instalar unha rede no perímetro, para evitar posibles caídas.
O Concello de Barro tivo que ordenar onte a retirada de dous cabalos que resultaron abatidos a tiros o pasado sábado na zona de monte entre Curro e A Portela.
A morte dos dous exemplares, probablemente de gando libre criado no Monte Castrove, produciuse o sábado pola tarde, segundo informaron fontes de Protección Civil, que indicaron que tiveron que desprazarse ao lugar para retirar os corpos o sábado ás 2.00 da madrugada.
Unha veciña que pasaba en coche polo lugar alertó da situación, ao atoparse as reses tendidas no medio da estrada e ante a posibilidade de que se producise un accidente de tráfico, dado que a zona non está moi iluminada. Os dous cabalos mortos impedían a circulación, segundo informaron os voluntarios locais.
Logo de comprobar que ninguén reclamaba aos animais (de feito, non tiñan pendentes identificadores ou llos arrincaron), o Concello de barro tivo que encargar a súa retirada a unha empresa especializada para evitar problemas de saúde pública. O camión que os transportou ata a incineradora realizou o seu traballo durante a xornada de onte.
Fontes vecinales sinalaron que a noticia causou gran polémica nas dúas parroquias afectadas, dado que non hai constancia de mortes anteriores de animais a mans dos habitantes da zona, aínda que si se rexistraron en ocasións anteriores conflitos pola baixada de gando desde o Monte Castrove.
Este ano, con todo, os destrozos causados polos animais parecen ser de menor alcance que nas tempadas precedentes. En canto á zona na que se produciu o suceso, trátase dunha pista local entre Curro e A Portela, a un quilómetro do polígono industrial de Sequeiros e da ITV de Curro. Na contorna non hai vivendas nin cultivos agrícolas, tan só monte e un aserradero, informa Protección Civil.
Can perdido ou abandonado no San Antoniño, na rúa Bouza do Rei ao lado de Comercial Vifer.
A irrupción de animais silvestres na calzada, dende cabalos soltos a xabarís, é unha das principais causas de accidentes na rede estatal de estradas, en especial nas zonas rurais. E o balance dos dous últimos anos, que acaba de facer público o Goberno central, pon de manifesto que a tendencia non se atenúa. Só en sete estradas de titularidade estatal na bisbarra (a AP-9, a N-550, a N-541, a N-554 e a N-640, ademais da autovía de Marín e a PO-10) nos dous últimos anos rexistráronse 100 accidentes provocados pola invasión de animais na calzada, o que supón unha media de máis de catro ano mes.
Pero chama especialmente a atención que non dos viais con maior número de casos dese tipo sexa a Autoestrada do Atlántico, unha estrada que está valada en todo o seu percorrido por ambas as dúas marxes, precisamente para impedir o acceso ás calzadas. Malia iso, en 2013 e 2014 contabilizáronse en toda a provincia 46 accidentes deste tipo, 28 deles na bisbarra. Os tramos de Caldas e Vilaboa (con nove casos en cada municipio) son os máis afectados, seguido de Barro (9) e Pontevedra, con catro accidentes. Destes 28 “atropelos” a animais silvestres na AP-9, polo menos oito foron con xabarís.
Así se desprende dunha resposta que o Goberno central acaba de ofrecer no Congreso sobre este fenómeno, que engade que en 2014 non houbo accidentes mortais pola presenza de animais salvaxes na súa rede estatal en Galicia, pero si un en 2013 en á-52 en Cenlle (Ourense“. Os 46 casos da AP-9 na provincia son apenas nove menos que os rexistrados nestes dous últimos anos na N-550, un vial convencional e, polo tanto, non valado, onde se contabilizaron 55 accidentes, 38 deles na bisbarra de Pontevedra. De novo Caldas (14 casos) sitúase á cabeza, por diante dos dez de Pontevedra, os sete de Barro, seis en Vilaboa e un en Portas. Neste vial, que cruza toda a bisbarra de Sur a Norte, polo menos 25 accidentes foron causados pola entrada de xabarís.
Tras estes dous “principais escenarios” de presenza de animais nas calzadas, o resto de viais estatais da bisbarra presentan unhas cifras moito menores. Así, a N-640, que atravesa Caldas e Cuntis, contabiliza en 2013 e 2014 un total de quince accidentes nestes dous municipios (oito no primeiro e sete no tramo cuntiense), se ben si supera os 60 casos en todo o seu traxecto provincial dende Vilaboa ata a bisbarra do Deza, toda vez que atravesa na súa maior parte territorios rurais poboados por xabarís e cabalos silvestres.
En cambio, a N-554, de 10 quilómetros e só por Vilaboa, suma catro sinistros nestes dous últimos anos, mentres que na N-541 entre Pontevedra e Ourense se rexistraron dous acasos en Pontevedra e sete en Cotobade. O municipio capitalino, malia ser o máis urbano de toda a bisbarra, é o segundo en número de accidentes dentro deste balance referido á rede estatal, quizais porque, salvo a N-640, todas as demais estradas contan con algún tramo no municipio e algunhas, só nel. É o caso da PO-10 (entre O Piñeiro e Mollabao e a autovía de Marín, que suman seis sinistros entre o 1 de xaneiro de 2013 e o 31 de decembro de 2014.
O mércores 7 de Xaneiro ás 13.15 na estrada de Pontevedra á altura de Curro dous cans de raza Samoyedo (un adulto e outro aínda cachorro) encontrábanse no medio da estrada. Cando os vin parei o coche antes de que fosen case atropelados por un camión. Chameinos para sacalos da estrada. Os cans debían de estar perdidos e asustados, son seguro dalgunha casa e extraviáronse, por que non dubidaron en vir correndo a xunto do meu e nada máis achegarse permitiron que os agarrase e melambieron as mans.
Preto de alí, uns metros máis adiante encontrábase unha patrulla da Garda Civil, chame aos cans para que me seguisen ata eles e fixérono sen dubidar. Cando cheguei a xunto dos axentes, moi amables, os ataron e chamaron á protectora de animais para que os fosen a buscar e fixésense cargo deles.
Esperamos que teñan o microchip e os seus donos poidan ser localizados.
Por favor, difundide isto por se os seus donos os están a buscar.
CAN DESAPARECIDO EN SAN ANTONIÑO.
DESAPARECIDO O 12/10/2014
SE ALGUNHA PERSOA O ATOPA PODE POÑERSE EN CONTACTO CO SEGUINTE Nº DE TELÉFONO: 986711489
GRACIAS
Perdeuse unha cadela de raza Beagle de cor castaña e branca, recoñecese porque conta cunha berruga negra debaixo dun ollo. Responde o nome de Chispa. No momento da desaparición portaba colar e leva microchip. Perdeuse por unha zona de monte preto de San Amaro, na estrada PO-224. Agradeceriamos que se alguén a localizase ou a vise se puxese en contacto no teléfono 666 56 77 93 ou no 600 75 38 75
NOTICIAS DE BARRO 