Sr. Alcalde:

O abaixo asinante, Xosé Manuel Fernández Abraldes, portavoz do BNG no concello de Barro presenta a seguinte MOCIÓN contra a impunidade da marea negra do “Prestige” e a prol da transferencia de competencias marítimas á Xunta de Galiza

 EXPOSICIÓN DE MOTIVOS:

A primeira concesión de ENCE é do ano 1959.

ENCE foi condenada pola Sección 4º da AP de Pontevedra – sentenza de 5 de novembro de 2009 – por delito ecolóxico continuado.

Desde finais dos anos sesenta, ELNOSA ocupaba unha importante superficie na marxe esquerda da ría de Pontevedra, entre os municipios de Pontevedra e Marín. Por Orde Ministerial do 15 de decembro de 1971, outorgábaselle a concesión de ocupación dunha parcela de 12,587 metros cadrados ; esa é a parcela resultante da concesión.

Na pasada lexislatura, houbo unha transacción acordada por unanimidade no Parlamento de Galiza, coa fin de retomar as conversas coa empresa para:

• Atopar unha nova situación respectuosa co medio ambiente, fóra da ría de Pontevedra antes do ano 2018
• Incentivar novos proxectos empresariais que permitan pechar o ciclo produtivo do papel en Galiza mais fóra da ría de Pontevedra.
• Impedir calquera tipo de instalación de carácter complementario vinculado ao complexo ENCE, co obxecto de impedir a súa consolidación.
• Modificar, no Plan de Ordenación do Litoral, a área na que está incluído o complexo ENCE-ELNOSA en Lourizán, integrando este complexo na área de protección costeira que lle corresponde.

As directrices de ordenación do territorio que se aproban definitivamente por decreto 19/2011 do 10 de febreiro (DOG 22 de febreiro) e o plan territorial integrado denominado plan de ordenación do litoral (POL) aprobado definitivamente polo decreto 20/2011 do 10 de febreiro (DOG 23 de febreiro) inciden na nosa opinión, non do xeito correcto, no proxecto sectorial aprobado pola Xunta (caducado e declarado ilegal por varias sentenzas) para o asentamento industrial en Lourizán (ENCE) e no propio complexo industrial contaminante (condenado por delito ecolóxico) de ENCE-ELNOSA.

Malia petición expresa do Concello de Pontevedra e das sentenzas que declaran que non é conforme a dereito o acordo aprobatorio do proxecto sectorial de ENCE, a CMATI segue a esixir do Concello de Pontevedra que recolla no seu novo PXOM as determinacións do proxecto sectorial aprobado no seu día pola Xunta, e aínda por riba –como patente demostración de nula intención do PP por resituar o complexo referido e devolver os terreos usurpados á ría– a nova modificación aprobada polo Parlamento do Estado da Lei de Costas (Lei 2/2013), racha coa previsión do horizonte temporal do 2018, para permitir ou habilitar unha privatización encuberta de dominio público de todos e todas as galegas 75 anos máis, en beneficio dunha entidade privada e contaminante e que está a impedir o crecemento económico e social da comarca de Pontevedra.

De facto, vai posibilitar que a empresa estea 135 anos na ría, isto supera con creces a idade máxima dun ser humano, o que supón unha grande fraude ao carácter demanial “constitucionalmente imprescritíbel” do espazo que ocupa o complexo industrial.

A Consellaría de Medio Ambiente ten na súa man a potestade para renovar ou non a autorización ambiental integrada (AAI) preceptiva para o mantemento da actividade industrial das dúas factorías: A de ENCE estará vixente até decembro 2015; a de ELNOSA até o día 6 de xaneiro de 2014.

A CMATI vén de asinar recentemente un protocolo con ELNOSA que suporá prórroga da súa AAI até o 2017, poñendo de manifesto con este acordo o PP a súa intención de seguir traballando pola consolidación en Lourizán do complexo industrial en beneficio de dúas empresas privadas.

Polo exposto solicitamos do Pleno Municipal o seguinte ACORDO,

1. O Pleno do Concello de Barro manifesta a súa oposición a calquera posíbel prórroga á presenza de ENCE-ELNOSA na ría de Pontevedra máis alá do 2018, ano no que chega ao seu remate a concesión outorgada a ambas empresas en terreos de dominio público, e a necesidade irrenunciábel do abandono desta ubicación con anterioridade a esta data tope.
2. O Pleno do Concello de Barro manifesta a súa oposición a calquera posíbel renovación das AAI´ s , preceptivas para o mantemento da actividade industrial do complexo industrial así como a recente prórroga a ELNOSA até 2017.
3. O Pleno do Concello de Barro insta á Xunta de Galiza a declarar a expresa caducidade do proxecto sectorial de incidencia supramunicipal do asentamento industrial de ENCE en Lourizán conforme a sentenza que declaran que non é conforme a dereito.
4. O Pleno do Concello de Barro insta á Xunta de Galiza, a que, no exercicio das súas competencias en ordenación do territorio en atención ao interese público e a utilidade social, proceda de xeito inmediato a redacción, tramitación e aprobación dunha modificación da Disposición Adicional terceira do POL, co obxectivo irrenunciábel de abordar conxuntamente as accións de rexeneración restauración e reordenación do ámbito de recualificación para os terreos actualmente ocupados polo complexo industrial, que a modificación da lei de costas tenta cercenar. (PROPOSTA DE MODIFICACIÓN NO ANEXO)
5. Dar traslado do presente acordo á Xunta de Galiza ao Parlamento de Galiza e a Plataforma 2018.

Barro, 15 de novembro de 2013.

Xosé Manuel Fernández Abraldes

Sr. Alcalde:

O abaixo asinante, Xosé Manuel Fernández Abraldes, portavoz do BNG no concello de Barro presenta a seguinte MOCIÓN contra o canon de SOGAMA

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS:

1. A Lei 10/1997, de 22 de agosto, de residuos sólidos urbanos da Galiza, e o Plano de xestión dos residuos sólidos urbanos da Galiza atribúen a condición de xestor nas operacións do proceso de xestión de residuos á Sociedade Galega de Medio Ambiente S.A. (SOGAMA).
2. A xestión do tratamento de residuos encomendada a SOGAMA foi acompañada do estabelecemento dun canon por parte dos concellos, fixado en 55,91 euros por tonelada de lixo tratada e mais o IVE.
3. Agora, o goberno do PP introduce nos orzamentos da Xunta de Galiza a revisión do canon para acadar os 74,64 euros por tonelada tratada, sen IVE, o que vai supor un incremento de preto do 34% para os máis de 290 concellos adheridos. A razón esgrimida é allea á relación entre os concellos e SOGAMA, ao ser unha decisión política adoptada polo Goberno central do PP na súa política de reforma do sector eléctrico, que impón recortes nas tarifas para percibir pola coxeración eléctrica. Ante a caída de ingresos que sufrirá SOGAMA pola xeración de enerxía, óptase por cargarlle á cidadanía novamente este recorte en lugar de o facer sobre os beneficios das empresas xeradoras de enerxía.
4. Esta medida unilateral do PP, sen coñecemento nin participación dos concellos adheridos no proceso de toma de decisión, pretende un incremento desproporcionado e abusivo que se repite, como noutros ámbitos por parte do Goberno do PP, pola adopción de medidas dirixidas a salvar ás grandes empresas corporativas transnacionais, e neste caso pola decisión cuestionábel da reforma eléctrica que favorece o oligopolio das grandes empresas enerxéticas, e penaliza as fontes de xeración alternativas.
5. Ademais, non só se pretende con esta suba compensar as perdas presentes e previsíbeis que ten SOGAMA, senón pasar a ter uns beneficios de preto de 7 millóns de euros a conta da cidadanía galega que verá repercutido este canon nos recibos que cobran polo servizo de recollida de lixo aos concellos. Este feito é especialmente grave cando SOGAMA nin sequera trata todo o lixo que recibe e carece de sentido transportalo para rematar nun vertedoiro.
6. Esta proposta de incremento desmesurado dos custos de tratamento do lixo por parte de SOGAMA vén a confirmar as denuncias feitas con anterioridade polo BNG sobre o fracaso do proxecto SOGAMA e o Plano de Residuos Sólidos Urbanos implantado polo PP na Xunta de Galiza. Os feitos acontecidos desde a aplicación dese plano demostran seren falsas as afirmacións -do Goberno galego e de SOGAMA- de que se trataba da opción máis respectuosa desde o punto de vista ambiental e con máis vantaxes económicas. Desde o punto de vista ambiental, SOGAMA insiste na incineración dos residuos sólidos urbanos co fin da súa valorización enerxética, sen ter en conta outros principios reitores no tratamento do lixo de maior importancia ecolóxica, como a redución, a reutilización directa e a reciclaxe de residuos, a compostaxe, e a proximidade no tratamento, cuxa consideración prioritaria no deseño dun modelo de xestión do lixo, ademais de supor un modelo de xestión máis sustentábel ambientalmente, traduciríase nunha contención de custos.
7. Ademais, os problemas detectados de acumulación de residuos e vertidos no complexo de SOGAMA demostran que nin sequera unha porcentaxe significativa dos residuos se valorizan ou se reciclan, senón que simplemente se enterran.
8. Por outra banda, desde a aprobación da Lei 10/1997, os sucesivos Gobernos do PP na Xunta tiveron empeño en impedir a existencia de plans alternativos como o iniciado no Morrazo, que foi desmontado por gobernos municipais do PP ou como o que se está a desenvolver pola Mancomunidade da Barbanza, que se executa a pesar do PP, que puxo trabas, sobre todo no que atinxe a acceder a axudas nas condicións cando menos análogas ás que tivo SOGAMA. En todo caso, son modelos que priorizan a reciclaxe e compostaxe e mostran custos máis sensatos, para alén de crear máis emprego directo. De feito, a transformación de modelo de xestión dos RSU podería supoñer uns 2.000 novos postos de traballo con base en proxectos de comarcalización, cun menor custo ambiental e redución do custo de transporte.
9. Cómpre lembrar a falta de colaboración dos gobernos do PP na Xunta de Galiza, pola decisión política de asignar, case na súa totalidade, os recursos públicos para o tratamento de residuos sólidos a financiar SOGAMA e afogar os modelos de xestión diferentes que se aparten da valorización enerxética do lixo. Mesmo planos estatais recolleron os criterios de proximidade no tratamento e que a fracción orgánica do lixo se tratase prioritariamente por procedementos distintos á incineración.
10. A Xunta de Galiza, a través de SOGAMA ou doutras entidades que se crearen, preferentemente de tipo comarcal, debe ofrecer á cidadanía e aos concellos galegos modelos de xestión dos residuos alternativos á incineración e ao vertido. Só dentro dun modelo así poden facer unha política de prezos que favoreza os tratamentos ecolóxicos (recollida selectiva de calidade, reciclaxe, compostaxe) e penalice a recollida sen separar e o vertido e a incineración. Nun escenario deste tipo podemos reducir fortemente os custos de tratamento e evitar o incremento das taxas. Mentres tanto, aumentar os pagos a SOGAMA é financiar a ineficiencia ambiental e a destrución de recursos e empregos.

Por todo isto, solicitamos do Pleno da corporación municipal a adopción do seguinte

ACORDO

Instar á Xunta de Galiza a:

1. Retirar dos orzamentos do próximo ano o incremento previsto do canon de SOGAMA que deben satisfacer os concellos.
2. Que calquera modificación que se pretenda pase obrigatoriamente por un consenso coa FEGAMP e cos concellos implicados, coa participación de SOGAMA e da Consellaría con atribucións en medio ambiente.
3. Revisar en profundidade oPlan de Xestión de Residuos Urbanos de Galiza 2010-2020, eliminando a previsión de construír un nova incineradora de residuos urbanos e apoiando un modelo que supere Sogama, mediante proxectos comarcais de reciclaxe e compostaxe, que posibilite a creación de emprego e alcanzar os obxectivos e recollida selectiva e reciclaxe dos modelos en funcionamento máis avanzados.

Barro a 13 de novembro de 2013

Asdo: Xosé Manuel Fernández Abraldes