O Espazo Lecer que durante o mes de xullo serviu para celebrar diversas actividades para os nenos de Barro chegou onte ao seu fin cunha festa final e a entrega de diplomas. Ata 40 nenos de entre 4 e 12 anos participaron nesta edición do Espazo Lecer cuxo proxecto se chamou nesta ocasión EU Son un artista e veño dende Barro. Os xogos e talleres perseguían estimular a creatividade dos pequenos contemplando sempre nas súas dinámicas o valor da igualdade de xénero, segundo expresou o Concello. No acto de despedida os nenos puideron gozar do espectáculo A lingua: na boca, unha mestura de humor, poesía e música. O Espazo Lecer regresará no mes de agosto no Pazo dá Crega.
A Consellería de Infraestruturas e Vivenda pechará dende este xoves ata o venres o tráfico nun treito da estrada PO-224 comprendido entre os puntos quilométricos 3+200 e 7+480, ao seu paso polo Concello de Pontevedra, para executar obras de rehabilitación do firme.
As actuacións de mellora levaranse a cabo entre os puntos quilométricos 0 e 10+900 da citada vía, ao seu paso polos concellos de Pontevedra e Barro, efectuando unha rehabilitación localizada do firme, mediante fresado e reposición dos tramos deteriorados.
Para solucionar o corte previsto, establecerase un desvío na PO-224, entre os puntos quilométricos 2+700 e 7+700, mañá dende as 7.30 ata as 22 horas, abríndose ao tráfico pola noite; e o venres, dende as 7.30 ata as 13 horas.
O tráfico procedente da estrada N-550 desviarase no punto quilométrico 7+700, á altura do embalse do Pontillón pola estrada provincial ata a intersección coa PO-223, que une Pontevedra e Campo Lameiro, a través da cal se volve conectar coa PO-224.
Estes traballos forman parte dun contrato máis amplo que tamén inclúe actuacións de reforzo de firme nas estradas PO-504, no Concello de Sanxenxo, e PO-550, nos municipios de Cambados, Meaño e Sanxenxo, que xa se executaron. O goberno galego financia estas obras mediante a achega dun orzamento de preto de 500.000 euros.
http://pontevedraviva.com/xeral/29757/dos-dias-corte-trafico-po-224-pontevedra-barro/
Foi nunha desas longas e aburridas noites de sábado. Carmen Pazos tiña entón 15 anos e era moi tranquila. Non lle gustaba moito saír, si ler, e estaba enganchada aos documentais de Informe Semanal. Ese día botaron un do que apenas ninguén volveu a falar. Só ela. Non é capaz de recordar o nome. Nin sequera pode dicir moi ben que foi o que fixo cambiar, pero o caso é que a namorou. Non dun só nome, si non máis ben dun pictograma. Trátase do concepto de día, de sol, e o de raíz, e lese Nihon, que en castelán se traduce igual de rápido e breve: Xapón. Conquistoulle o carácter tranquilo dos seus habitantes, a educación e a súa mentalidade caseira.
Rapidamente empezou a investigar sobre o país do sol nacente (significado dos kanjis que conforman o seu nome), e quixo apuntarse para estudar a súa lingua. Como aínda era moi novo e tería que desprazarse á Escola de Oficial de Idiomas (EOI) de Vigo ou A Coruña para estudalo, a súa nai fíxolle esperar a chegar a Bacharelato, coa firme esperanza de que para entón se lle pasou o antollo.
Así que a pequena Carmen empezou a estudar pola súa conta unha lingua que nos centros oficiais require de oito anos de estudo. O primeiro ano e medio foi asentando as bases dun idioma do que, ao terminar Primaria, os nativos dominan 1.900 pictogramas e do que para ler un xornal son necesarios uns 2.400. Pazos ía facer Químicas, así que xa se fixou no país nipón polo desenvolvida que ten esta industria.
Vendo que a cousa ía en serio, a súa nai accedeu a pagarlle unhas clases particulares. Mentres, a moza continuaba profundando nos costumes e cultura do que agora é o seu país de adopción. Nalgún momento do proceso outra cousa cambiou, e Carmen viu como a química pasaba a un segundo plano para ceder o seu lugar á pintura e a arte. Foi así como, navegando un día por Internet, descubriu a Kyoto Seika University, a única de Xapón que, entre outras cousas, ofrece a carreira de Manga.
Non se asusten, non é o seu. Pazos está a estudar Pintura. Xurdiulle a posibilidade de viaxar alí a través dunha bolsa que lle permitiría facer o exame de acceso á prestixiosa facultade de Belas Artes. Hai escolas nas que os alumnos unicamente se preparan para entrar nela. Pero en lugar de ir á gran cidade, a moza acabou nunha familia de acollida que vivía nun pequeno pobo, chamado Izumo, na prefectura de Shimane. Tiña 17 anos.
Como unha celebridade
Os primeiros seis meses, aínda que apenas entendía nada, foron «os mellores. A xente era moi simpática e tratábanme como a unha celebridade: parábanme polos corredores para sacarse fotos comigo, querían facer moitas cousas xuntos e ser os meus amigos». Pouco despois a situación cambiou. «Os xaponeses establecen unha especie de barreira cos estranxeiros. Non é racismo, porque non teñen mala intención, pero ven diferentes, ou inferiores, non sei», argumenta para explicar que, unha vez conseguido o achegamento que querían dela, rompían calquera vínculo.
Cando regresou a España quería quedar coa súa familia. «Si sigo aquí é pola miña nai. Viu todos os esforzos que fixera e díxome: ‘‘Non vas renderche despois de tantos anos. Vas volver a Kioto e facer os exames de acceso á Seika e, si aprobas, xa veremos como facemos”. Estar aquí non é nada barato». O ano que pasou en Izumo ao final foi case un agasallo. Tiña pensado ir directamente á universidade, pero o pobo estaba demasiado lonxe da universidade. O que non sabía entón Carmen é que alí atoparía ao que foi o mellor profesor da súa vida, un monxe que se había graduado nesa mesma universidade e co que aprendeu todo o que necesitaba para conseguir entrar na facultade.
Agora, xa como alumna de terceiro de Pintura (queda un para terminar), está completamente integrada na sociedade xaponesa. Ten amigos tantos nipóns como estranxeiros, e para axudar a custearse os estudos, vai empezar a traballar como modelo occidental. Este traballo, xunto ao da galería de arte da súa facultade, permitiranlle seguir gozando dos seus catro meses de vacacións. En casa, onde se pon o sol.
O sorteo do cupón da ONCE deste luns 18 de xullo, repartiu a sorte nos municipios de Barro e Moraña, onde se venderon oito cupóns con premio ás cinco cifras.
Cada cupón recibe 35.000 euros e o importe total dos premios ascende a 280.000 euros.
Os cupóns premiados vendeunos a axente vendedora de produtos de xogo da ONCE Esther Salgado Poceiro, que fai unha ruta de venda polos municipios de Barro e Moraña.
O sorteo do cupón de onte tamén deixou premios en localidades de Andalucía, Valencia e Castela-A Mancha.
Protección Civil de Barro fíxose cargo onte na mañá de onte dun corzo que apareceu ferido nun tramo da estrada N-550, á altura de Barro sobre as 13 horas aproximadamente.
O animal foi previsiblemente arroiado por un vehículo, aínda que no lugar onde apareceu o corzo non se atopou ningún posible implicado no incidente. O corzo foi atopado con vida e foi analizado por un veterinario para atender as súas lesións, estando agora á espera de coñecer o alcance do golpe.
É pouco frecuente que estes animais da familia dos cervos achéguense tanto a esta estrada, aínda que a presenza deles na zona non é tan estraña ao producirse unha repoboación fai relativamente pouco.
Unha saída de vía na localidade de Barro deixa unha persoa ferida. O seu vehículo sufriu un impacto contra un muro.
O sinistro tivo lugar en Portela, moi preto da igrexa parroquial.
O 112 Galicia tivo constancia dos feitos minutos logo das 12:00 horas da mañá deste sábado.
O persoal do Centro de Atención ás Emerxencias avisou do ocorrido aos Bombeiros do Salnés, a Protección Civil e á Garda Civil de Tráfico, Os efectivos sanitarios, pola súa banda, mobilizaron unha ambulancia ata o lugar dos feitos para asistir á persoa ferida.
NOTICIAS DE BARRO 