Fun o último capelán que atendeu aos recluídos do cárcere da Parda

diario_pontevedra.750
CINCUENTA ANOS pasan voando asegura o párroco que dirixe as feligresías de Santa Mariña de Bora (Pontevedra) e de Viascón (Cotobade), que o pasado 4 de agosto cumpriu cinco décadas como sacerdote. Estudou Humanidades no Seminario de Tui e terminou a carreira de Filosofía e Teoloxía en Santiago.
Cando comezou a darse conta da súa vocación relixiosa?
Desde moi pequeno, porque a miña vida virou en torno á igrexa. Aos nove anos comecei a servir o altar como monaguillo na parroquia de Aldán (Cangas) e sentín o desexo de ser seminarista, non sei si por ter un irmán no Seminario ou polo ambiente que se respiraba nos veráns coa presenza dun grupo de seminaristas da parroquia. Tamén influíu moito a miña nai, xa que na miña familia tres irmáns somos sacerdotes (un deles secularizado) e unha irmá é monxa. Crecín formando parte dunha familia inmensamente cristiá e con moita fe.
Desde cando dirixe a parroquia de Bora?
Desde 1994. Tralo falecemento do anterior párroco solicitei o posto, que quedara vacante. Era párroco de San Adrián de Cobres (Vilaboa) e daba clases de Relixión no instituto Luís Seoane de Monte Porreiro, polo que Bora quedábame moito máis preto e resultábame máis cómodo compaxinar o labor relixioso coa educativa. Xa non tería que levantarme todos os días ás seis e media da mañá. Antes de facerse cargo da feligresía de Bora estivo destinado en Carral, Rianxo, Barcala (A Estrada), A Portela (Barro) e San Adrián de Cobres.
De que parroquia garda mellor recordo?
Conservo un bo recordo de todas as parroquias nas que estiven, en especial da Portela, en Barro»
Fan falta máis párrocos ou son suficientes os que hai na actualidade?
En Pontevedra non é tanta a necesidade de párrocos como a que pode haber noutras parroquias do interior. De feito, a feligresía de Santa María a Maior ten a dous sacerdotes.
É fácil dirixir dúas parroquias ao mesmo tempo?
Non resulta fácil. Cando me fixen Os feligreses que están preto da cidade son máis fríos e só axudan no imprescindible» cargo da parroquia de Bora oficiaba dúas misas pola mañá e recibía aos nenos que asistían ao Catecismo. Desde que me asignaron tamén a parroquia de Viascón teño que andar de aquí cara alá, sempre a contrarreloj. Quédame pouco tempo para atender a igrexa de Bora, na que tiven que eliminar unha das misas.
Desde cando forma parte da Pena dá Boina?
A Pena da Boina elixiume socio en 1993, cando era presidente da mesma Anxo Agrasar. Designáronme capelán cando faleceu don Joaquín, que oficiaba misa en San Roque e era profesor do instituto Sánchez Cantón.
Teño entendido que foi o último capelán do cárcere da Parda?
En efecto, funo desde 1976 ata que se pechou, a principios da década dos 90. Visitaba aos recluídos os sábados e os domingos. Tiña un despacho ao que acudían os presos a expoñerme os seus problemas. Cheguei a oficiar algunha misa nunha celda de castigo, a un penado que resultaba perigoso. Vivín o motín de 1990 desde fóra porque o director impediume mediar por motivos de seguridade.
d.manuel
manuel

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s