Muiños de Barosa, todo un espectáculo, é o río que se esborralla pola ladeira dun monte cunha fervenza contundente que parece que vai engulir na súa caída os pequenos muíños colgados da súa canle. E é ademais unha das 62 rutas de sendeirismo que a Sociedade de Imaxe e Promoción Turística de Galicia, Turgalicia, acaba de incluír nun catálogo (Galicia, Sendas para descubrir un país) que recolle unicamente os carreiros homologados da comunidade.

Isto inclúe vellas sendas, pistas forestais, camiños reais da época romana, laberínticas vías entre o bosque de ribeira… pero sempre que a súa sinalización cumpra os requirimentos da Federación Española de Deportes de Montaña e Escalada, que se axustan á normativa internacional.

Pero volvamos ao río Barosa. Un mundo de posibilidades ábrenselle agora ao usuario. En Internet, ademais dos datos e fotos que aparecen na guía impresa, pode consultarse un mapa da ruta en Google Maps, mentres as páxinas web especializadas (www.wikiloc.com, http://www.everytrail.com e http://www.ikimap.com) permiten consultar, visualizar e descargar a información georreferenciada das rutas galegas.

Esta iniciativa pioneira brinda así mesmo a posibilidade de ver os camiños en formato 3D, coñecer os perfís de altitude, as distancias entre puntos de interese, e sobre todo, descargar toda a información aos móbiles intelixentes, o que equivale a levar encima información de alta calidade. Así, pasmado ante a fervenza, o camiñante poderá consultar que función cumprían os muíños que ten á vista, que outros atractivos lle ofrece o carreiro ou, simplemente, por onde serpentea a ruta que lle interesa seguir.

Case 20.000 exemplares

O percorrido visualízase e segue correctamente mediante o teléfono grazas ao dispositivo GPS, e isto é de gran utilidade, pois permite salvar problemas derivados da sinalización: o camiñante sabe sempre se se está desviando da ruta marcada. O móbil daralle tamén os datos da distancia percorrida, a velocidade media, o tempo empregado, o perfil de altitude, e ata a posibilidade de ir seguindo o camiño con apoio fotográfico.

Nunha volta de porca máis, a iniciativa de Turgalicia intenta crear unha comunidade de senderistas, ao permitir ao usuario a posibilidade de engadir comentarios propios e consellos para que outros poidan aproveitar as súas indicacións e beneficiarse desa información. Do catálogo editáronse 18.000 exemplares, 12.000 en castelán, 3.000 en galego e outros tantos en inglés. Inclúe 62 itinerarios homologados, dos que 58 son carreiros de pequeno percorrido (PR-G), con menos de 50 quilómetros, e 4, grandes rutas (GR).

O obxectivo último, segundo responsables de Turgalicia, é «atraer a turistas alemáns, ingleses e franceses, que contan nos seus países con enormes redes de carreiros».

Non hai perda

P ara os que somos capaces de perdernos no itinerario de baldosín e medio entre o fregadero e a lavadora, a invención do GPS resultou o achado máis asombroso desde o compás. De súpeto, basta con ordenarlle a un dispositivo que che conduza de regreso ao fogar doce fogar e, pegando o fuciño ao mapa virtual, un vai sorteando as encrucilladas, dúbidas e descoidos que noutro tempo convertían a visita á pintoresca casa de comidas a beiras dun regato en algo demasiado parecido a un episodio de Mr. Bean. Os perdedores, ou sexa, os que nos perdemos con suma facilidade, imos a alucinar por cores coa idea de enchufarnos no móbil unhas rutas de sendeirismo nas que o GPS vainos levando da man aos últimos agochos de Galicia sen necesidade de ter que chamar logo ao servizo de rescate da Garda Civil. Aínda que andemos desnortados noutros asuntos, na corredoira xa non hai perda.