Medio Ambiente é consciente de que a empresa podería ter a opción de xogar a carta da continuidade en Lourizán máis aló do 2018 en base a argumentos como os postos de traballo, a actividade do porto ou as repercusións en transporte e sector forestal. «Non se, pero a min dinme que non: nos contactos que tiven na empresa dinme que eles non discuten iso», sinalou onte Hernández, tras recoñecer que é unha «ferramenta» da empresa. Pero a longa lista de recolocacións -Barro-Meis, As Pontes, Cotobade, Marcón- que non chegaron a callar e o feito de que non se aproveitase o concurso eólico para ligalo ao plan industrial abren tamén algunhas incógnitas.